Belçikalı sembolist yazar Maurice Maeterlinck tarafından kaleme alınan Karıncaların Yaşamı, sosyal böceklerin büyüleyici dünyasını insanlığın evrimsel aynası olarak inceleyen nitelikli bir doğa denemesidir. Yazar; karıncaların zekâsını, toplumsal iş birliğini, yön bulma yetilerini ve savaş stratejilerini bilimsel detaylara boğulmadan, akıcı bir dille aktarır.
Eserde; mantar yetiştiren, çobanlık yapan ve dokumacılık gibi hayranlık uyandıran zanaatlara sahip farklı türlerin yaşam döngüleri ile hayırseverlik ve asalaklık gibi çarpıcı ahlaki kutuplar ele alınır. Kitap, küçük bir karınca yuvası üzerinden aslında kendi varoluşsal kaderimizi ve doğanın gizemlerini sorgulayan felsefi bir başyapıttır.
Ne Desem Bilmiyorum...1000Kitap
Kitaba ilk başladığım da çok sıkılmıştım, çok karışık gelmişti her şey ama bölümler ilerledikçe ve benim canım beynim kitaptaki metaforları anladıkça konunun içine girdiğimi hisettim ama çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. bir yerden sonra aşırı sıkıldım, sonlara doğruda kitabı bitirmek için okuduğumu hisettim maalesef. Kör alış yaptığım bir kitaptı. Vermek istediği mesajlar güzeldi ama bir süre sonra sıkıldım... Belki de sorun bendedir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap, iki küçük çocuğun bir maceraya atılarak mutluluğu aramasını konu alıyor. İki kardeş, hasta bir komşu çocuğunu iyileştirmek için mavi kuşu aramaya çıkıyorlar; bu arayış aslında insanın huzur ve güzellik peşindeki koşusunu simgeliyor. Yolculuğun sonunda kuşun kendi evlerinde, yanı başlarında olduğunu fark ediyorlar. Bu durum, mutluluğun dışarıda ya da uzakta değil; insanın kendi yuvasında ve elindekilerde saklı olduğu fikrini güzel vurguluyor. İnsanın bazen en çok aradığı şeyi gözünün önünde olduğu hâlde fark edememesi içimi burktu biraz. Kitap bana mutluluğun, öyle ulaşılması gereken büyük, devasa bir hedeften ziyade, sadece kafamızı çevirip fark etmemiz gereken bir değer olduğunu hissettirdi.
Eserde ekmek, şeker, ateş, su, ışık, kedi ve köpek birer ruha bürünerek dile geliyor. Bir fabl gibi kendi aralarında konuşup çekişmelerini okumak çok keyifliydi. Ekmek, üzerinde Türk kaftanıyla boy gösteriyor. Yazarın ekmeğe bu kıyafeti seçmesi bana ilginç geldi; acaba bizim kültürümüzde ekmeğe verilen önemi biliyordu da bilinçli bir motif mi yapmak istedi, bilmiyorum. Şeker ise suya aşık olduğu için günden güne eriyip bitiyor ama o tatlı canıyla çocuklara parmaklarından koparıp ikram etmekten de geri durmuyor. Ateş ve Su arasında zaten ezeli bir gerginlik var. Kedi, Gece ile eskiden beri o gizemli dostluğunu sürdürürken, sadık ve korumacı köpekle de sürekli bir kavga halindeler.
Kitabın gerçekten çok tatlı, insanı içine çeken bir dili var. Gece, Anılar Diyarı ve Gelecek Krallığı gibi büyülü mekânlar aracılığıyla ölüm, gizem, zaman ve hafıza gibi soyut kavramlar güzel somutlaştırılmış. En çok da derin meselelerin, iki çocuğun saf, abartısız konuşmaları ve onların çocuksu algıları üzerinden yansıtılmasını sevdim. Bu sayede kitap ölüm gibi ağır konulara değinse bile asla
Mutlu Prens/Hasan Ali Yücel Dizisi ( Samimi Değil)
Dorian Gray'i okumuş biri olarak bir beklenti ile okudum kitabı ancak büyük hayal kırıklığı oldu benim için. Yer yer evet galiba bu hikaye beni heyecanlandıracak derken bir hayal kırıklığı daha.. Birkaç hikayesinde güzel anafikirle yazılmış masal ve hikayeler var, ancak daha edebi ve evrensel bir tat almak için Küçük Prens'i, Maurice Maeterlinck kitaplarını tavsiye ederim.. Zira sevgi, anlayış, hoşgörü gibi evrensel kavramlar sadece Hristiyanlık özelinde gibi aktarılmış.. Pek tabi yazarı bu konuda anlayabilir ve gayet doğal bulabiliriz ancak "Balıkçının Ruhu" isimli hikayesinde başka bir inancı temsil eden Hz. Muhammed hakkında "yalancı peygamber" şeklindeki ifadesi affedilir gibi değil.. Sevgi, anlayış ve hoşgörüyü savunan masallar hikayeler yazıp başka bir inanca saygı duymamak..??? Yorumsuz ..
Mutlu Prens - Bütün Masallar, Bütün ÖykülerOscar Wilde · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20224,369 okunma
Üçlemenin üçüncü kitabıymış Çocukların Gecesi. İlk kitap Mavi Kuş ikinci ise Evlilik Yemini. Mavi Kuş aynı zamanda filme de uyarlanmış ama daha izlemedim. Başka bir yayından da baskını buldum. Alırsam okurum onu da. İkinci kitabını bulamadım. Anlamadığım nokta ise yayinevi ilk ikiyi basmadan neden üçüncüyü sundu okullara?
Yazarın torunları bu eserin gün yüzüne çıkarmış. Sembolik tiyatroya kazandırdıklarından ötürü de Nobele layık görülmüş yazar. Tam metni okumak isterdim açıkçası. Sadece sonuncusunu okumak pek anlamlı olmadı benim için.
Bilimsel bilgilerin edebiyat dahil olduğu ilginc bir deneme kitabı. Çicekleri herkes bir miktar sever, fakat onların dilinden anlamak, isimleri ve özelliklerini bilmek bambaşka bir ilgi ve bilgi alanı. Çiçeklerin birer "başkaldırı" sembolü olarak değerlendirilmesi ve fıtratlarına olan kendilerine has özelliklerini birer mücadele örneği olarak sunmak da yazarın başarısı. Kitabın diğer bölümleri de aynı "hayret" nazarıyla tüm evrene bakmayı içeriyor. Farklı bir bakış, güzel bir kalem denemesi. Zihin açan bir kitap.
