Betül
@magegta
Şu anda okuduğu kitap
Şahsen ben başlıca iki kafa yorma ve gözden geçirme modu kullanıyorum. Her aralık ayında bir önceki yıla kafa yorduğum bir Yıllık Gözden Geçirme gerçekleştiriyorum. Kaç makale yayınladığımı, kaç kez egzersiz yaptığımı, kaç yeni yer gördüğümü ve daha fazlasını sayarak alışkanlıklarımın dökümünü çıkarı yorum: Sonra şu üç soruyu kendime sorarak ilerlemem (ya da ilerleyememem) üzerine kafa yoruyorum:
I. Bu yıl neler iyi gitti?
2. Bu yıl neler pek iyi gitmedi?
3. Neler öğrendim?
Kafa yorma ve gözden geçirme bütün alışkanlıklarda uzun vadeli iyileşme sağlar çünkü hatalarınızın farkına varmanıza ve ilerleme için olası yolları değerlendirmenize olanak tanır. Kafa yormadığımız sürece bahane bulabilir, gerekçeler yaratabilir ve kendimize yalan söyleyebiliriz. Düne göre daha mı iyi, yoksa daha mı kötü olduğumuzu saptayacak bir sürecimiz olmaz.
Bir alışkanlığa başlamayı başarır ve bağlı kalırsanız bazı günler içinizden onu bırakmak geleceği konusunda size garanti verebilirim. Bir iş kurduğunuz zaman hiçbir şey yapmak istemeyeceğiniz günler olacaktır. Spor salonundayken tamamlamak istemeyeceğiniz setler olacaktır. Yazma zamanı geldiğinde içinizden yazmak gelmediği günler yaşayacaksınız. Can sıkıcı, acı verici ya da tüketici olduğu zamanlarda yılmamak - bir profesyonel ile amatör arasındaki farkı yaratan budur.
"insanlar yeniliği öyle çok arzular ki iyi durumda olanlar bile bir değişiklik olmasını en kötü durumdakiler kadar çok ister."
Akış haline ulaştığımızda olanlar konusunda sevdiğim bir teorim var. Doğru lanmış bir teori değil, sadece bir tahmin. Psikologlar yaygın olarak beynin iki modda çalıştığıı;ıdan bahsederler: Sistem 1 ve Sistem 2. Sistem 1 hızlı ve güdüseldir. Genel olarak, çok hızlı gerçekleştirebildiğiniz süreçler (alışkanlıklar gibi) Sistem 1 tarafından yönetilir. Öte yandaiı Sistem 2 daha fazla çaba gerektiren ve yavaş süreçleri (zor bir matematik probleminin cevabını hesaplamak gibi) kontrol eder. Akış konusunda Sistem 1 ve Sistem 2'yi düşünce yelpazesinin iki zıt ucunda yaşıyormuş gibi hayal etmeyi severim. Bilişsel bir süreç otomatikleştikçe yelpazenin Sistem 1 tarafına kayar. Bir görev ne kadar çaba gerektirirse o kadar yelpazenin Sistem 2 tarafına kayar. Akışın Sistem 1 ve Sistem 2 arasında bıçak sırtında yaşadığına inanırım. Görevle ilgili otomatik ve üstü örtülü bilginizin tamamını kullanırken bir yandan da becerinizi aşan bir zorluğa kafa tutmak için büyük çaba harcarsınız. Her iki beyin modu da tam olarak devrededir. Bilinçli ve bilinçsiz kusursuz bir senkronizasyonla çalışmaktadır.