Wulf Dorn'un kurgularını seviyorum. Sayfaları çevirdikçe kafamda soru işaretleri torbası dolmaya devam ederken bir yandan da o soru işaretlerinin cevaplarını birer birer bulmak, elimde bir büyüteçle gizemli bir ava çıkmış gibi hissettiriyor. Bu kitapta da diğer kitaplarında olduğu gibi korkuyu, heyecanı ve keşfetmenin hazzını hissettirmiş.
Çocukların yetişkinlerden alması gereken bir intikam var ve kitapta da o intikamın detaylarını okuyoruz.
~Çocukların gerçekten yeterince gerekçeleri olabilirdi, diye düşündü Robert. "Onları her gün onlarca hayvan ve bitki türünün neslinin tükendiği bir dünyada yaşamaya mahkum ediyoruz. Okyanuslarının zehirli olduğu ve havasını kirlettiğimiz, sanayi yüzünden iklim felaketlerinin birbiri ardına geldiği bir dünyada... Ve bütün bunlar, mutluluğun sürekli gelişimle sağlanabileceği yalanına insanoğlunun kuşaklardan beri inanması yüzünden oluyor."~