Kararlar bereketli varoluşsal bölgeye -özgürlük, sorumluluk, seçim, pişmanlık, arzu etme ve isteme alanına- giden görkemli bir yol, via regia' dır. Yüzeysel bir tavsiyeye razı olmak bu alanı hastanızla birlikte keşfetme fırsatından vazgeçmektir.
Zaman zaman çok fazla sömürülen bir
hastaya, her sömüren için bir sömürülenin bulunması gerektiğini
vurgularım. Yani eğer hasta kendisini tekrar tekrar aynı rolün
içinde buluyorsa bu rolün onun için bir çekiciliği var demektir.
Bu ne olabilir? Bazı terapistler hastaları şu soruyla yüzleştirerek
aynı noktayı gösterirler: "Bu durumda bulunmanın bedeli ne?"
"Başına gelen kötü olayların
yüzde doksan dokuzu başkalarının suçu olsa bile geriye kalan
yüzde birlik kısma bakmak istiyorum - yani senin sorumluluğun
olan kısma. Çok sınırlı olsa da senin rolüne bakmalıyız çünkü
sana en çok orada yardımcı olabilirim."
Ya da kötümser veya intihara meyilli bir hastaya şunları
söyleyebilirim: "Cesaretini büyük ölçüde yitirdiğini, zaman zaman vazgeçmeyi istediğini, hatta şu anda hayatına son vermeyi
istediğini anlıyorum. Ama yine de bugün buradasın. Bir parçan
seni ofisime kadar getirdi. Şimdi lütfen, o parçanla konuşmak
istiyorum - yaşamak isteyen parçanla."
"Parçalar" kullanmak terapinin pek çok aşamasında ortaya çıkan inkar ve direnci yok etmek için işe yarar bir kavramdır. Çelişkili duyguları keşfetmek için de rahat ve iyi bir yoldur. Üstelik çelişkili duygulara katlanamayan ve hayatı siyah beyaz
görme eğiliminde olan hastalar için grinin tonlarını tanıtmak da etkili bir yoldur.