Emine

Emine
@magicofautumn
i have some dreams, they are the clouds in my coffee
Kararlar bereketli varoluşsal bölgeye -özgürlük, sorumluluk, seçim, pişmanlık, arzu etme ve isteme alanına- giden görkemli bir yol, via regia' dır. Yüzeysel bir tavsiyeye razı olmak bu alanı hastanızla birlikte keşfetme fırsatından vazgeçmektir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zaman zaman çok fazla sömürülen bir hastaya, her sömüren için bir sömürülenin bulunması gerektiğini vurgularım. Yani eğer hasta kendisini tekrar tekrar aynı rolün içinde buluyorsa bu rolün onun için bir çekiciliği var demektir. Bu ne olabilir? Bazı terapistler hastaları şu soruyla yüzleştirerek aynı noktayı gösterirler: "Bu durumda bulunmanın bedeli ne?"
"Başına gelen kötü olayların yüzde doksan dokuzu başkalarının suçu olsa bile geriye kalan yüzde birlik kısma bakmak istiyorum - yani senin sorumluluğun olan kısma. Çok sınırlı olsa da senin rolüne bakmalıyız çünkü sana en çok orada yardımcı olabilirim."
Ya da kötümser veya intihara meyilli bir hastaya şunları söyleyebilirim: "Cesaretini büyük ölçüde yitirdiğini, zaman zaman vazgeçmeyi istediğini, hatta şu anda hayatına son vermeyi istediğini anlıyorum. Ama yine de bugün buradasın. Bir parçan seni ofisime kadar getirdi. Şimdi lütfen, o parçanla konuşmak istiyorum - yaşamak isteyen parçanla."
"Parçalar" kullanmak terapinin pek çok aşamasında ortaya çıkan inkar ve direnci yok etmek için işe yarar bir kavramdır. Çelişkili duyguları keşfetmek için de rahat ve iyi bir yoldur. Üstelik çelişkili duygulara katlanamayan ve hayatı siyah beyaz görme eğiliminde olan hastalar için grinin tonlarını tanıtmak da etkili bir yoldur.