İnsanların sizi sevmesini istiyorsanız önce kendinizi sevin
Sevgili kitap dostlarım,
Bugün sizlere Marc Reklau’nun kaleme aldığı “How to Become a People Magnet” kitabını, dilinden içeriğine, konu başlıklarından okuyucuya sunduğu mesajlara kadar değerlendirmek istiyorum. İnsan ilişkilerini güçlendirmeye yönelik bu eser, özellikle kendini geliştirmek isteyen herkes için pratik önerilerle dolu bir rehber niteliğinde.
Marc Reklau’nun dili oldukça akıcı, sade ve motive edici. Okuyucu ile samimi bir bağ kuran bir üslubu var. Adeta bir dost sizi karşısına almış, sakin ama etkili bir tonda hayat dersleri sunuyor gibi…
Cümle yapıları kısa, anlaşılır ve günlük hayatın içinden örneklerle desteklenmiş. Bu da kitabın, kişisel gelişim türüne mesafeli duran okuyucular için bile ilgi çekici hale gelmesini sağlıyor.
Yazar aynı zamanda bol bol uygulanabilir maddeler veriyor. Bu yönüyle sadece teorik bilgi vermekle kalmıyor; her bölüm sonunda hayata geçirilebilir tavsiyeler sunarak okuyucuyu harekete geçiriyor.
Kitap, insanlarla daha iyi iletişim kurmak, güven oluşturmak ve daha pozitif bir sosyal çevreye sahip olmak isteyen herkesin işine yarayacak ipuçları barındırıyor. İçerik temelde üç eksende ilerliyor:
1. Kendini tanıma ve duygu yönetimi
2. İletişim becerileri
3. Sosyal çekicilik ve güven inşa etme teknikleri
Yazar, bir insan mıknatısı olmanın önce içsel dönüşüm ile başladığını ısrarla vurguluyor. Kendine güvenen ve kendiyle barışık bireylerin sosyal çevrelerinde daha etkileyici olduklarını örneklerle anlatıyor. Empati, aktif dinleme, beden dili, olumlu iletişim gibi sosyal beceriler kitapta oldukça kapsamlı işlenmiş.
Kitabın Öne Çıkan Konu Başlıkları
• Empatinin Gücü
İnsanları anlamanın ve hissettirmenin sosyal bağları nasıl güçlendirdiği detaylandırılıyor.
• Pozitif İletişim
Kullanılan kelimelerin, ses tonunun ve niyetin
Asla Okunmaması Gereken O Kitap1000Kitap
Offff. Bu kitap için ne yazacağımı ya da incelemesine nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Yaptığım en büyük hatalardan biri olduğu kesin, hatta 
Raven Suikastçısı 'ni okuduğum zamandan bile daha pişman hissediyorum şu an. En azından orada sempati duyabileceğiniz birileri vardı ya da ne bileyim karakterlerin davranışları bu kadar iğrenç değildi, tamam belki bazıları iğrençti fakat 
Saplantı 'da ki gibi de her şey boka batmamıştı.
Bakın bu sefer öyle uzun uzadıya bir inceleme yazmayacağım çünkü gerek yok; böylesine berbat, zavallı bir kitabın da zaten bunu hak etmediğini düşünüyorum. Hadi size bu tepkimin nedeninden bahsedeyim biraz.
Şimdi iki ana karakterimiz var : Logan ve Delilah. Logan, Asyalı eski kız arkadaşı Sophie uyuşturucu meselesi yüzünden öldüğü için depresyonda ve şu an ki hayatı deyimi yerindeyse bok gibi. Delilah ise babasının ölümünün ardından taşındıkları Draycott'da annesinin yeni erkek arkadaşının şiddet alışkanlığı yüzünden cehennemvari bir dönemden geçiyor. Sonra ne olursa beğenirsiniz Tanrı Logan'ın karşısına Delilah'ı çıkarmasın mı?
Zaten Logan takıntılı bir pislikti ve bundan önce Sophie'ye de takmış, onunla ilgili saplantılı hareketlerde bulunmuştu. Şimdi ölen Sophie'ye ikizi kadar benzeyen Delilah'la karşılaşınca da rotayı ona döndürdü ve hayatı yeni bir amaç kazanmış oldu. Senin ben amacını s*kim. Kusura bakmayın ama bu bebeye küfretmemek elde değil gerçi birazdan göreceksiniz ki Delilah da iyi bir halt değil, hatta ve hatta ben kitabın sonunda onun Logan'dan bile daha büyük bir pislik, yok edilmesi gereken bir manyak olduğunu düşünüyorum. Ki bu biraz tuhaf bir durum çünkü başta onu kurban sanarken meğersem o Logan bakmazken arkasından çocuğun defterini acımasızca dürecek ve bundan pişmanlık bile duymayacak türden bir manyakmış.
Neyse siz bu son kısmı
Raven Suikastçısı 'ni okuduğum zamandan bile daha pişman hissediyorum şu an. En azından orada sempati duyabileceğiniz birileri vardı ya da ne bileyim karakterlerin davranışları bu kadar iğrenç değildi, tamam belki bazıları iğrençti fakat Saplantı 'da ki gibi de her şey boka batmamıştı.
Bakın bu sefer öyle uzun uzadıya bir inceleme yazmayacağım çünkü gerek yok; böylesine berbat, zavallı bir kitabın da zaten bunu hak etmediğini düşünüyorum. Hadi size bu tepkimin nedeninden bahsedeyim biraz.
Şimdi iki ana karakterimiz var : Logan ve Delilah. Logan, Asyalı eski kız arkadaşı Sophie uyuşturucu meselesi yüzünden öldüğü için depresyonda ve şu an ki hayatı deyimi yerindeyse bok gibi. Delilah ise babasının ölümünün ardından taşındıkları Draycott'da annesinin yeni erkek arkadaşının şiddet alışkanlığı yüzünden cehennemvari bir dönemden geçiyor. Sonra ne olursa beğenirsiniz Tanrı Logan'ın karşısına Delilah'ı çıkarmasın mı?
Zaten Logan takıntılı bir pislikti ve bundan önce Sophie'ye de takmış, onunla ilgili saplantılı hareketlerde bulunmuştu. Şimdi ölen Sophie'ye ikizi kadar benzeyen Delilah'la karşılaşınca da rotayı ona döndürdü ve hayatı yeni bir amaç kazanmış oldu. Senin ben amacını s*kim. Kusura bakmayın ama bu bebeye küfretmemek elde değil gerçi birazdan göreceksiniz ki Delilah da iyi bir halt değil, hatta ve hatta ben kitabın sonunda onun Logan'dan bile daha büyük bir pislik, yok edilmesi gereken bir manyak olduğunu düşünüyorum. Ki bu biraz tuhaf bir durum çünkü başta onu kurban sanarken meğersem o Logan bakmazken arkasından çocuğun defterini acımasızca dürecek ve bundan pişmanlık bile duymayacak türden bir manyakmış.
Neyse siz bu son kısmı
Kinyas ve KayraDuygu ve Düşünce
Kitaplığımda öylece duran birkaç defa başlayıp ilk başlarda sıkıldığım için ilerleyemediğim ve okuyamadığım ama ilerledikçe evden çıktığım zamanlarda “evde bir şeyimi unuttum” hissini yükleyebilecek kadar bütünleştiğim, hatta son bölümünde bitmesin diye okumaya kıyamadığım bir kitap “ Kinyas ve Kayra”. Bu ikilinin adı nerede kullanılırsa kullanılsın:
kitap adı, davetiye kapağı veya magnet önce Kinyas yazılmalı. Çünkü Kinyas , Kayra’ yı toparladığı gibi hikayeyi de toparlayan ve ilerleten onca acımasızlığın, vahşetin ,kuralsızlığın içinde hala bir insani yanı bulunan, hayata ışık yakabilen karakter. Asla Kayra’yı da yabana atamayız tabi ki. Kendisi çok zeki, çok kurnaz, çok acımasız ve çok vicdansız. Güzel duygulardan tamamen uzaklaşmış, acı çektirmekten zevk duyan kişi. Aralarındaki kilometrelerce mesafeye rağmen hala Kinyas’ın kulağına fısıldayarak Kinyas’ ı Kinyas yapan. Kinyas’ın içindeki şeytanı canlı tutan, Kendi hayatına çöktüğü gibi Kinyas’ın da hayatına çökebilen,extrem bir karakter.
Kitap cinayet - alkol- uyuşturucu - cinselliği merkeze alan gerçek bir yeraltı edebiyatı ve psikolojik macera niteliğinde.Bu niteliğe bilinç akışı tekniğini de ekleyerek uyumulu bir kombinasyon oluşturmuş yazar.
Hakan GÜNDAY’ın, kurgu romanındaki iki karakterin bu kadar zıt ve bu kadar bağlı olması,kullandıkları her cümlenin her iki karakter için kendine has bir yapısının olması, romanın kurgu değil de gerçek bir yaşam öyküsü olduğunu düşündürüyor. Sanki gerçekten de Kayra Meksika’da karşılaştığı Hakan GÜNDAY’a Kinyas’ın ve kendinin zihinlerini boşaltmak için birbirlerinin kafalarına silah dayayarak yaşadıkları her şeyi yazmaya başladıkları yazıları Anita yardımıyla göndermiş gibi.
ilk bölümü “Kinyas, Kayra ve Hayat” biraz ilerledikten sonra,her
bu kitaba dair o kadar karisik dusuncelerim var ki nasil anlatirim bilmiyorum.
oncelikle kitabi bir ay gibi uzun bir surede bitirdim. bunun sebebi kitabi merakla okumamis olmamdi. yazar cok fazla tekrara dustugu icin artik sonraki sayfalarda ne olacagini tahmin etmekten kitabi merak etmeye yer kalmadi. bu buyuk bir eksiydi benim icin, sirf uzatmak icin uzatilmis hissiyati kendini cok hissettirdi. onun disinda eksi yonlerinden biri de her ne kadar johnny karakterini sevsem ve shannon’a olan askini cok sevimli bulsam da gibise ile aralarinda surekli surekli gecen o muhabbetler. kitabi okuyanlar neyden bahsettigimi cok iyi anladi bence. artik ilallah ettim yani bi yerden sonra. shannon ile ilgili problemse su ki onun neden bu kadar pasif bi karakter oldugunu asla anlayamayisim. ya bu kiz oyle ki kotu olaylari zaten magnet gibi cekiyo, hem zorbalik, hem aile problemleri, tamam anliyorum ama bazen cidden kitabin icine girip shannoni bi silkelemek bi kendine getirmek istedim. girrrl, bi seyler yap nolur
kitapta sevdigim seylere gelirsek ben boyle yavaas yavas her seyi anlatan kitaplari seviyorum, bu kitap da tam olarak oyleydi. yazarimiz tekrar dusmeseydi bu olaydan daha cok keyif alabilirdim tabii ama yine de ben bi karakteri uzun uzun okumayi seviyorum. bir diger sevdigim sey yan karakterlerdi. ben ozellikle joey’yi cok sevdim ve onun bas karakter oldugu kitabi okumayi iple cekiyorum. gibsie ve claire ikilisini de sevdim, onlari okurken eglenecegimden suphem yok. hatta shannon ve johnny’nin hikayesinden daha cok eglenecegimi dusunuyorum. kitabin iyi yanlarindan biri de bence johnny ve shannon birbirlerine gercekten asiklardi ve ben bunu hissettim. her ne kadar biri 16 biri de 17 yasinda olsa da o “teenage love” olayi her zaman cok baskadir ve onlar gercekten “teenage
How to Become a People Magnet is an insightful and easy-to-read book filled with 62 practical tips for improving relationships and conversations. The short, digestible chapters make it a breeze to read through. I thoroughly enjoyed discovering new strategies and realizations about interpersonal dynamics that I hadn't considered before. It's a positive and valuable read for anyone looking to enhance their social skills.
4/10
2024 9. kitabı
Zavallı Necdet, pussy magnet Necdet...
Kitabın yarısı boyunca evli barklı kızı ayartmaya çalıştı, kız tav olunca da 'Ben kardeşime ihanet edemem!' diye diye kızı delirtti.
Mehmet Rauf-Eylül gibi başladı, Tutunamayanlar gibi bitti. Ama anlatım akıcıydı, sıkılmadım, çabucak bitirdim. Belki de Necdet beni çok darladı diye çabucak bitirmişimdir bilemiyorum.
