Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evrende bir tür düzen var, en azından. Bazen bunu hissediyorum. Belli müzikleri dinlerken veya sanat eserlerine bakarken. Kulağa tuhaf gelebilir ama satranç oynarken bile. Sanki düzen öyle derin ve güzel ki hepsinin altında bir şeyler olması gerektiğini hissediyorum. Başka zamanlarda yalnızca kaostan ibaretmiş ve başka hiçbir şey yokmuş gibi geliyor. Belki de tüm bu düzen düşüncesi bir tür evrimsel avantajdan kaynaklanıyordur ya da her neyse. Örüntü olmayan yerde örüntüler görüyoruzdur. Bilemiyorum. Kendimi yeterince ifade edemiyorum. Ama o güzellik hissini deneyimleyince Tanrı'ya inanıyorum. Sanki her şeyin arkasında bir anlam yatıyormuş gibi geliyor.
Nasıl ki kemikler, et parçaları, bağırsaklar ve kan damarları derinin altına gömülü olduğu için insan görüntüsü çekilir bir hal alıyorsa, ruhun heyecanları ve tutkuları da aynı şekilde hiçliğe gömülüdür; hiçlik, ruhun derisidir.