Şekeristan’ın Bilge Kuşu Tuti..Edebiyat
Bu, Şekeristan Ülkesi’nin şeker seven papağanı dudu kuşunun hikayesidir. İmdiii tatlı yiyelim tatlı konuşalım…
14. yüzyılda Şeyh Ziyaeddin Nahşebî tarafından Farsça olarak yazılan 
Tutiname , aslında Sanskritçe hikâyelerden oluşur.
Tuti’nin, 1550’lerde Babür İmparatoru Akbar tarafından sipariş edilen ve 250 minyatür resim içeren bir versiyonu da varmış.(en.wikipedia.org/wiki/Cleveland_...)
Tutiname aslında insan nefsini temsil eder. Tuti(papağan) figürü kafesteki bir evcil hayvan değil; aklın ve vicdanın sesi olarak konumlanır.
Bu kitapta çerçeve, otuz gece(asıl metinde 52 gece) süren bir oyalayışın hikâyesidir: Mâh-ı Şeker(Khojasta) adında genç, güzel bir kadın, kocası ticaret için başka bir yere gidince bu yokluktan yararlanıp âşığıyla buluşmak, sevişmek ister. Fakat evdeki tembihli tuti, her gece masallar, hikâyeler anlatıp oyalamak suretiyle genç kadının bu niyetinin gerçekleşmesine engel olur.
Her hikâyenin içinde birden altıya kadar değişen sayılarda uzunlu kısalı masal, hikâye düşer. Hepsini de bizim bilge tuti anlatmaz bu hikâyelerin. Çoğu zaman masal masal içindedir; çerçeveden ortaya, merkeze doğru olan bu masalların önce ortadaki biter, sonra çerçeveye doğru öbürleri. Masaldan masala geçişler bir bağ kurularak olur; bir öğüt verilir, bir yol gösterilir. Nitekim bu durumda “falana filan böyle oldular” denir; bunun üzerine dinleyen sorar: “Nasıldır o hikâye?” Ve tuti yahut aradaki başka hikâye kahramanı yeni masalı anlatmaya başlar; bu bitince tekrar daha önce yarım kalmış masalın tamamlanmasına geçilir. (sayfa 21-22)
Sanskritçenin en eski kitabı sayılan Pançatantra 
Pançatantra Beş Yöntem masallarının bir kısmının, Tutinâme’nin Sanskritçe aslı olan Sukasaptati’ye ve dolayısıyla Tutinâme’ye geçtiği görülüyor. Mesela Tutinâme’deki “**Kör
Tutiname , aslında Sanskritçe hikâyelerden oluşur.
Tuti’nin, 1550’lerde Babür İmparatoru Akbar tarafından sipariş edilen ve 250 minyatür resim içeren bir versiyonu da varmış.(en.wikipedia.org/wiki/Cleveland_...)
Tutiname aslında insan nefsini temsil eder. Tuti(papağan) figürü kafesteki bir evcil hayvan değil; aklın ve vicdanın sesi olarak konumlanır.
Bu kitapta çerçeve, otuz gece(asıl metinde 52 gece) süren bir oyalayışın hikâyesidir: Mâh-ı Şeker(Khojasta) adında genç, güzel bir kadın, kocası ticaret için başka bir yere gidince bu yokluktan yararlanıp âşığıyla buluşmak, sevişmek ister. Fakat evdeki tembihli tuti, her gece masallar, hikâyeler anlatıp oyalamak suretiyle genç kadının bu niyetinin gerçekleşmesine engel olur.
Her hikâyenin içinde birden altıya kadar değişen sayılarda uzunlu kısalı masal, hikâye düşer. Hepsini de bizim bilge tuti anlatmaz bu hikâyelerin. Çoğu zaman masal masal içindedir; çerçeveden ortaya, merkeze doğru olan bu masalların önce ortadaki biter, sonra çerçeveye doğru öbürleri. Masaldan masala geçişler bir bağ kurularak olur; bir öğüt verilir, bir yol gösterilir. Nitekim bu durumda “falana filan böyle oldular” denir; bunun üzerine dinleyen sorar: “Nasıldır o hikâye?” Ve tuti yahut aradaki başka hikâye kahramanı yeni masalı anlatmaya başlar; bu bitince tekrar daha önce yarım kalmış masalın tamamlanmasına geçilir. (sayfa 21-22)
Sanskritçenin en eski kitabı sayılan Pançatantra Pançatantra Beş Yöntem masallarının bir kısmının, Tutinâme’nin Sanskritçe aslı olan Sukasaptati’ye ve dolayısıyla Tutinâme’ye geçtiği görülüyor. Mesela Tutinâme’deki “**Kör
Selam arkadaşlar. Bugün size lahza kitabından bahsedeceğim. Kitap ilk olarak gizemli bir cinayet ile başlıyor. Haliyle erkek karakterimiz hapse giriyor. Kadın karakterimiz bu olayla yıkılıyor. Aradan zaman geçiyor ve yeniden karşılaşıyorlar. Tabii onları bekleyen acı zamanlar beklediğini bilmiyorlar. Çakır Mahru'ya kendini affettirmeye çalışıyor. Ama Mahru affetmek istemiyor. Çakır'ın ailesinden gelen tehlikeli bir iş yapıyor ve sevdikleriyle sınanıyor. Her iki karakter de zamanla birbirleri hakkında yeni şeyler öğreniyorlar. Karakterler öyle güzel seviyorlar ki birbirlerine olan aşkları o kadar büyük ki ne yaşarlarsa yaşasınlar ne kadar incinirlerse incinsinler teselliyi hep birbirlerinde buluyorlar. Herşeye rağmen hep birlikteler. Birbirlerinden asla uzak kalamıyorlar. Ana karakterlerimizin aksine yan karakterler de bir o kadar güzel ve ilgi çekiciler. Özellikle Mihriban ve Turan onları da çok sevdim.
Kitap çok fena bitti yanlız. Gerçi kötü bir yerde biteceğini tahmin ettim. Kitabı çok severek okudum gerçekten. Yazarın dili çok sürükleyiciydi. Ben bu aşiret konulu kitapları sevdim sanırım.
Lahza 1 - Mah ve Şer 
Hümeyra
Lahza 1 - Mah ve Şer Hümeyra
Reklam
Mıh Kitabı çok zor bir şekilde bitirdim. Bunun nedeninin kitabın akıcılığının az olduğuyla alakalı olduğunu düşünüyorum. Ve şahsen benim gibi aksiyon okumak isteyen bir kişiyseniz bu kitabın size uygun olmadığını bildirmek isterim.
Ve kitaptaki bazı konu konular beni çok rahatsız etti. Bunlardan beni en fazla rahatsız eden şey ise ana kadın karakterin kapalı olduğunu bildiği halde ana erkek karakterin onu uyurken saçı açık bir şekilde izlemesi, insanların öze sınırlarını ihlal etmesi beni çok rahatsız eden bir şey.
Benim görüşlerim bu yöndeydi siz ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda tartışalım.
Baskı altında olan tüm kadınlaraEdebiyat
İran'da yaşanan olaylara paralel okunması gereken bir kitap. Özellikle Kadın konusunda, İran'daki kadınlara şiddet olsun baskı ve toplumdaki yeri olsun ve diğer dünyadaki diğer kadınlar gibi.
Shahrnush Parsipur’un "Erkeksiz Kadınlar" kitabı, modern İran edebiyatının en cesur ve en tartışmalı eserlerinden biridir. 1989 yılında yayımlandığında İran’da yasaklanmış ve yazarının hapis yatmasına neden olmuştur.
Kitap, Tahran’ın farklı kesimlerinden gelen beş kadının hikayesini anlatır. Bu kadınların ortak noktası, erkek egemen toplumun baskısından, geleneksel aile yapısından ve toplumsal rollerden kaçma arzusudur. "Bahçe" metaforu burada kilit rol oynar; kadınlar bu bahçede kendi ütopyalarını kurmaya çalışırlar.
Bu kitapta Kadın karaktelerin isimleri de Tesadüf konulmamıştır.
Mahdokht (Mahduht)
Anlamı: "Ay kızı" veya "Ay gibi güzel kız" demektir. Farsça Mah (Ay) ve Dokht (Kız/Evlat) kelimelerinin birleşimidir.
Faezeh (Faize)
Anlamı: "Başaran", "Muradına eren" veya "Kurtuluşa eren" demektir. Arapça kökenli bir isimdir.
Munis (Munise)
Anlamı: "Cana yakın", "Uysal", "Dost" veya "Yalnızlık gideren yoldaş" anlamlarına gelir.
Zarrinkolah (Zerrinkülah)
Anlamı: "Altın şapkalı" veya "Altın taçlı" demektir. Zarrin (Altın) ve Kolah (Şapka/Başlık) kelimelerinden oluşur.
Farrokhlaqa (Ferruhla-ka)
Anlamı: "Mutlu yüzlü", "Aydınlık simalı" veya "Uğurlu çehre" demektir. Farrokh (Uğurlu/Mutlu) ve Laqa (Yüz/Görünüş) birleşiminden gelir.
Kitabı bitirdikten sonra kitaptan uyarlanmış filmleri seviyorsanız Shirin Neshat'ın Erkeksiz kadınlar filmini de izleyebilirsiniz
SPOİ UYARISI 1. KİTAP VE 2. KİTAPTAN SPOİ VARR1000Kitap
Öncelikle uyarımı yapayım bol spoi olacak
Kitap Mahru ve Çakır karakterlerini anlatıyor ama yan karakterlerimiz de var. Öyle bir yan karakterler ki beni baş karakterlerden daha çok çektiler kendilerine.
Kitabımız çocukluktan beri birbirine aşık olan her anlamda her şeyde birbirinin ilki olan mahru ve çakırın evlenmeden 1 hafta önce çakırın hapse girmesi ile başlıyor. Çakır işlediği cinayetten dolayı hapse giriyor mahru da onu terk ediyor ve durum böyle olunca çakırı çok seven mahalleli (daha çok parasını seviyorlar çünkü Çakır o mahallede mahru için kalıyor ve herkese de yardım ediyor ama yüzsüz insanlar mahruya sırt çeviriyor) mahruya sırt çeviriyor Çakırdan ayrıldığı ve başka biri ile bir yola girdiği için (Ferman o kişi bu spoi değil kitap başında olan bir şey) sonra 3 yılın sonunda Mahrunun kuzeni Şura ve Çakırın kuzeni Esatın kına gününde Çakır hapisten çıkıp geliveriyor ve ardından gerçekleşen olayları, geçmişi, Çakırın Mahruya kendini affettirmesi ve bazı olayların aslında çok farklı olduğunu öğreniyoruz.
Ben Çakır karakterini çok sevdim aşkına sahip çıkışı duruşu çok iyiydi ama Mahruyu o kadar sevemedim maalesef bazı hareketleri çok hoşuma gitmedi yine iyi karakterdi elbette ama bazı durumlarda verdiği tavırlar hoş değildi.
Kitapta birde Mihriban, Turan, Ümran ve Ferdi dörtlüsü var ki işte bu olay kitabı sıkıca okumama sebep oldu her sayfayı onlar için çevirdim resmen
Ümran ile Turan sevgili Ümran öldü (yalan) Turan ise onun arkasından hala ona bağlı yaşamaya devam eden Çakırın adamlarından biri ayrıca Mihriban Ümranın en yakın arkadaşı ve Turanı seviyor Turan da bunu öğrenince en yakın arkadaşının nişanlısına aşık nasıl olursun diyerek sert çıkıyor ve kıza hep kötü davranıyor oysa durum böyle değildir. Mihriban Turanı Ümrandan bile önce seviyordur ve
Selamünaleyküm Allah rızasına gönül vermiş kardeşler
O kadar güzel bir kitaptaki okudukça okuyasım geldi, kitapta yazılan her şey gözümün önünde canlandı.
Hayran kaldım, aşık oldum bu kıssaya..
• Yusuf Peygamberdi. Peygamberliğini bildi. Kuldu, kulluğunu bildi. Emanetçiydi, emaneti sahibine tertemiz sakladı. Oğuldu, babaya vefasını gösterdi. Kardeşti, kardeşlerine ihsanı öğretti. Vezirdi, halkına güven verdi. Rüya hakikate dönmüştü. Kuyulardan geçti. Hasretler çekti. Sabretti. İmtihanlara düştü. Yüreğini yere düşürmedi. Önünde hakikatin yolları açıldı. Aldandı ama aldatmadı. Kin tutmadı. Af dilemedi ama affetti. Afların en narinini Züleyha'ya sakladı.
• Züleyha aşka düşmüştü. Züleyha dile düştü. Züleyha dara düştü. Halden hale düştü Züleyha. Bilmiyordu Yusuf'un rüyasında mıydı, yoksa duasında mı?
• Nebilerin imtihanı şu üç şeyden birisidir: Kavim, kardeş ve kadın."
Yusuf güzeldi, insanlığın edebiydi.
Yusuf güvendi, erkeklerin efendiliğiydi.
Ve o dipsiz karanlık, düştüğü yeri şereflendirendi.
Bir Yusuf yüreğidir Züleyha'ya zindan kadar kapalı. Bir baba kalbidir kuyu kadar naçar. Bir Züleyha sevdasıdır Nil kadar! Ne yöne aktığı müphem Yusuf'un hüznü. Hüznü Züleyha'nın. Yakup'un iftarıdır Yusuf'a akıttığı gözyaşlarını içmek.
Ne ay yüzünü gördük Yusuf Peygamberin, ne gamına ortak olduk Mah-ı Züleyha'nın ne de Yakup babanın sabrını sırtımızda bir aba gibi taşıyabildik. Sadece yazdık. Okuduk. Ah çektik.
Kitapta emeği geçen herkese teşekkür ediyorum Allah razı olsun.
• 
Sinan Yağmur
• 
Aşkın Meali 1
Sinan Yağmur
• Aşkın Meali 1Reklam
Reklam