Mahmud S
@mah13mud
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Baba:
— İyi, iyi... dedi ve sonra gözlerini yola dikti. Yanılmıyorsam, uzaktan kuyruğunu kısmış gelen, şu bizim edepsiz köpek. Epey de kulakları düşmüş.
Tom ile papaz yola baktılar. Çapkın Al, kendisine bakıldığını anlayınca omuzlarını geriye çekti, tavuğa yaklaşan bir horoz gibi kabara kabara, sallana sallana bahçeye girdi. Tom'u tanıyıncaya kadar o çalımıyla yürüdü; Tom'u görünce, kendini beğenmiş yüzü değişti, gözlerinde bir hayranlık ve saygı belirdi, fiyakası kayboldu. Ne yumurta ökçeli ayakkabılarını göstermek için paçaları sekiz pus yukarı kıvrılmış katı tulumu, ne üzerine bakırdan şekiller işlenmiş üç pusluk kemeri, ne mavi gömleğindeki kırmızı kolluklar, ne de geniş kenarlı kovboy şapkasının arkaya atılışı ona ağabeysinin çalımını sağlayamamıştı. Çünkü ağabeysi, bir adam öldürmüştü ve artık hiç kimse bunu unutmayacaktı. Al, ağabeysinin bir adam öldürmüş bulunmasından ötürü akranları arasında değerinin arttığını farketmişti. Sallisaw'da akranları onu birbirlerine göstererek: "İşte Al Joad, ağabeysi kürekle bir adam öldürmüştü!" diyorlardı.
Ağabeysine yaklaşan Al, şimdi düşündüğü kadar külhanbeyi bir adam olmadığını görüyordu. Al, ağabeysinin koyu, kısık ve hapishane kadar durgun gözlerine baktı: Hapishane gardiyanına karşı koyma, ya da boyun eğme duygularını belli etmeyecek hale getirilmiş, dümdüz, sert bir yüzdü bu. Al birdenbire değişti. Farkında olmadan ağabeysine benzedi; güzel yüzünü astı, omuzlarını aşağı sarkıttı.
Tom'un nasıl bir adam olduğunu herhalde unutmuş olacaktı.
Tom:
— Merhaba Al, dedi. Vay anasını, sırık fasulyesi gibi uzamışsın! Seni başka bir yerde görseydim, tanımazdım.
Tom'a elini uzatmaya hazırlanan Al, zorla sırıttı. Tom elini uzatınca Al'in eli bu eli karşılamak üzere hemen ileri fırladı. Her iki el arasında bir kaynaşma
Sayfa 88
Puan vermedi·464 syf.·
2023 6. kitabı
