İtə bir qapıdan bir tikə yemək verilsə, o qapıya bağlanar və xidmət edər. Qapının gözətçisi olar. Ona əziyyət edilsə də, yeməyi layiqi ilə verilməsə də, o qapını tərk etməz.
Sən də könül və könül əhlinin qapısından xeyli abi-həyat içdin. Gözlərin açıldı. Unutma!
Allahı sevənin biri onu bir səbəb üçün, məsələn, «Muradımı ver» deyə sevər. Digər bir sevənin isə Allaha sevgisi qarşılıqsızdır.
Qərəzlərdən, səbəblərdən ayrı və uzaq olaraqAllahı sırf Allah üçün sevən haradadır? Məhz əsl muxlis (ixlaslı şəxs) odur.
«Eşq sultanı» bir başqa dünyanın insanı idi. Nə evində idi, nə də dünyada. Hüzurunda hüzur tapdığı Rəbbinin qatında idi. Ondan heç bir şey ala bilməyənlərdən biri oğurluqla keçinməkdə idi.
Mövlananın otağına girdi və oradan yerə sərilən xalçanı götürüb getdi.
Bir neçə gün sonra oğurladığı xalçanı bazarda satarkən yaxalandı. Həzrəti Mövlananın hüzuruna gətirildi.
Mövlana oğrunu vəhşi kimi tutub gətirənləri sözləri ilə təəccübləndirdi. Oğruya yazığı gəlmişdi:
- Buraxın o yazığı! Ehtiyacı olduğu üçün etmişdir. Üzrlü hesab edin. Artıq xalça onundur. Ya da pulunu verib xalçanı satın alın!
Bu hadisə bir çox yazıçı və şairə ilham qaynağı oldu. Hadisədən əsrlər sonra Viktor Hüqo bu gözəlliyi götürüb romanında canlandırdı. «Səfillər» adlı bu roman klassiklər arasında sayıldı. Lakin həmin kitaba görə o gözəlliyin qəhrəmanı Mövlana deyil, bir xristian rahibi idi.