Makbile
@makbile
Yapmacıklık, ne şekilde olursa olsun en akıllı, en sağgörülü adamı bile kandırabilir; ama yapmacıklık ne kadar büyük bir ustalıkla gizlenirse gizlensin en kıt anlayışlı çocuk bile onu anlar ve tiksinir.
Sayfa 351
Reklam
Ancak hastalık korkusu, hastalığın kendisi ve çocuklarda kötü huyların ortaya çıkması bir anne için ne kadar zor olursa olsun, çocuklar çektiği sıkıntının bedelini artık küçük sevinçlerle ona ödüyorlardı. Bu sevinçler öylesine küçüktü ki, kumların arasındaki altın tozu kadar belirsiz şeylerdi ve kötü anlarda sadece üzüntüyü, sadece kumu görüyordu; ama sadece sevinçleri, sadece altın tozunu gördüğü güzel anlar da vardı.
Sayfa 344
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Sayfa 465
Bir şeyler uçup gitmiş benden. Hayattan hiç korkmamışımdır, ama bir gün hayata doyabileceğimi hiç hayal etmemiştim. Hayat beni o kadar doyurmuş ki hiçbir şeye arzu duymuyorum.
Sayfa 462
"Hayat büyük bir hata, utanç verici bir maskaralık."
Sayfa 425
Reklam