Hakikaten hayattan bir film. Aile bağından, sınıf farkından, aile olamanın getirdiği sorumluluğun farkına vardım, baba olmak ne demek, anne olmak ne demek bunları bariz şekilde bana gösterdi bu yapıt. Hayatın getirdiği içinden çıkılması güç durumlar insanın kişiliğini ne derecede etkiliyor gördüm, Nader'i ne kadar övdü tanıdıkları... Fakat hayat onu yalan söylemeye mecbur bıraktı. Hojjat... Beni derinlemesine etkileyen bir başyapıt bu karakter. Mallesef ki bazı insanlara ne kadar empatiyle yaklaşsak da, onları ne kadar anladığımızı ve anlamaya çalıştığımızı düşünsek de hepsinin bir sınırı var. Hojjat'ta ben bunu fark ettim, 10 yıldır çalıştığı yerden atılıyor ve hakkını alamıyor üstelik işsiz ve aile sorumluluğu fazlaca üstünde. Bunun üzerinde düşündüğümde ben Hojjatın yerinde olsam ne yapardım bile diyemiyorum. Çünkü bazı insanları anlamak için o insan olmak gerek. Beni en etkileyen ve yaralayan karakter bu. Simin kendini ve kızını kurtarmak için hata yaptı. Nader hapis yatmamak için yalan söyledi. Bebeğini düşüren kadın tereddütü yüzünden konuşmadı. Peki ya hojjat? işten atılması hakkını alamamsı işsiz kalması bakması gereken bir kadın ve iki çocuk? tamamen kaderinin mahkumu olmuş biriydi benim gözlemimce. Hiç işsiz kalmadım, aile sorumluluğum olmadı ama bu filmde her şeyi hissettim. Her şeyi yaşadım, hakikaten hayattan bir film olması beni çok yaraladı. onun çaresizliğini ve öfkesini hissetmeye çalıştım, artık dermanı kalmadığında kendine saldırışları çok hassas bir durum. Termeh... Bu kızla hemen hemen aynı kaderi yaşadık, ikimiz de ailemizin arasında ezildik, ben tercih yapmakta zorlanmadım ondan daha şanslıyım fakat onu çok iyi anladığımı söyleyebilecek değilim. Gerçekten anlaması çok güç hayatlar seyrettim. Beni en çok düşündüren kısım bireylerin sorumlulukları