Evet baba herkes babasını atmış babalar günü kutlu olsun diye ama mallesef sen yoksun yanımda. Bir yıl daha oldu, sensiz bir yıl daha geçti çok özledim çok , bugün her Kimin paylaşımı görünce içim daha da paramparça oluyor seni çok özledim çok, babalar günü de kutlu olsun. Bir defa daha dünya gelseydim eğer gene senin evladın olmak isterdim gene babam olmanı çok isterdim 💔🥀
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Mallesef herkes sevemez işte."
"Sevmek zaman ayırmaktır. Boş zamanları doldurmak değil.."
Film incelemesi/ Asghar Farhadi, A Separation
Hakikaten hayattan bir film. Aile bağından, sınıf farkından, aile olamanın getirdiği sorumluluğun farkına vardım, baba olmak ne demek, anne olmak ne demek bunları bariz şekilde bana gösterdi bu yapıt. Hayatın getirdiği içinden çıkılması güç durumlar insanın kişiliğini ne derecede etkiliyor gördüm, Nader'i ne kadar övdü tanıdıkları... Fakat hayat onu yalan söylemeye mecbur bıraktı. Hojjat... Beni derinlemesine etkileyen bir başyapıt bu karakter. Mallesef ki bazı insanlara ne kadar empatiyle yaklaşsak da, onları ne kadar anladığımızı ve anlamaya çalıştığımızı düşünsek de hepsinin bir sınırı var. Hojjat'ta ben bunu fark ettim, 10 yıldır çalıştığı yerden atılıyor ve hakkını alamıyor üstelik işsiz ve aile sorumluluğu fazlaca üstünde. Bunun üzerinde düşündüğümde ben Hojjatın yerinde olsam ne yapardım bile diyemiyorum. Çünkü bazı insanları anlamak için o insan olmak gerek. Beni en etkileyen ve yaralayan karakter bu. Simin kendini ve kızını kurtarmak için hata yaptı. Nader hapis yatmamak için yalan söyledi. Bebeğini düşüren kadın tereddütü yüzünden konuşmadı. Peki ya hojjat? işten atılması hakkını alamamsı işsiz kalması bakması gereken bir kadın ve iki çocuk? tamamen kaderinin mahkumu olmuş biriydi benim gözlemimce. Hiç işsiz kalmadım, aile sorumluluğum olmadı ama bu filmde her şeyi hissettim. Her şeyi yaşadım, hakikaten hayattan bir film olması beni çok yaraladı. onun çaresizliğini ve öfkesini hissetmeye çalıştım, artık dermanı kalmadığında kendine saldırışları çok hassas bir durum. Termeh... Bu kızla hemen hemen aynı kaderi yaşadık, ikimiz de ailemizin arasında ezildik, ben tercih yapmakta zorlanmadım ondan daha şanslıyım fakat onu çok iyi anladığımı söyleyebilecek değilim. Gerçekten anlaması çok güç hayatlar seyrettim. Beni en çok düşündüren kısım bireylerin sorumlulukları
Film
Ya bu nasıl bir şeydir yemin ederim yaa. O kadar sinirliyim ki şuan, ya bebek! BEBEK!! Yeni doğmuş bir bebekle senin nasıl bir derdin olabilir ki. Eğitimin bu kadar kötü ve bayat olduğuna mı yanayım( çünkü bu haltı yiyenler doktorlar 6 yıl " sözde" tıp eğitimi alıyorlar ama gel gör ki bir halta yaramamış, baş hekimler...) Bu çöplerin elini kolunu sallaya sallaya bu işlere girişmesinemi yanayım ve işe girişmesine cesaret görmelerine mi? Yada bu cesaret görmelerine sebep olan ülkemizde mallesef, malllesef ki olmayan adalette mi yanayım?