Herkesin kendine göre bir şeyler bulabileceği ince ama dolu bir kitap. Toplama kamplarıyla ilgili olan kısımlar hiç kimse için yeni olmadığı, hem edebiyatta hem sinemada tekrar tekrar işlendiği halde hala insanı sarsmayı başarıyor. Ardından gelen logoterapi kısmı biraz daha teknik bilgiler içerse de ruh sağlığı alanından olmayan okurları da yakalayacak sadelikte. Toplama kamplarından kurtulmuş bir psikiyatrist olan Frankl'ın dinleyen her kulağa söyleyecek birkaç değerli sözü olacaktır.
Türün en başarılı örneklerinden olan bir kitaba inceleme yazmak zor gerçekten. Ancak daha sonra dönüp bakabilmek için buraya da minik bir inceleme bırakmak istiyorum. Genel olarak epikliğini, karakterleri, yol doğuya ve güneye doğru ilerledikçe bitki örtüsünün ve yer şekillerinin de buna paralel olarak değişmesini, Tolkien'in bizi betimlemeye boğmadan Orta Dünya'da gezdirmesini sevdim. Pek çok yer adı ve bu yerlerin tarihsel arka planlarının da oluşu hikayeyi destansılaştırıyor. Kitabın sevdiğim yanları uzar gider ancak eleştiri olarak kitabın her yerde çok da akmıyor olduğunu söyleyebilirim, geri dönüp tekrar okuduğum yerler oldu, bunun nedeni benim dikkatimi yeterince toparlayamamış olmam mıydı yoksa çeviri bir kitap olması mıydı bilmiyorum. Her ne kadar özenli bir çeviri yapılmış olsa da yazıldığı dilde okumadım çünkü. Bir de kötülük ve iyilik gibi kavramlar çok siyah ve beyaz gibiydi, griler çoğunlukla yoktu. Yine de burasının yavan gerçekliğinden sıkılan herkes için muazzam bir evrene açılan bir kapı Yüzüklerin Efendisi. Okuyunuz, okutunuz.
Bayıldım. Stephen King bu kitabında asla salt korku unsurlarına bel bağlamamış. Burada çok iyi anlatılmış bir aile draması var. Kurgusal bir hikaye okumaktan çok bir ailenin başına gelmiş gerçek ve bir o kadar da vahim bir hikayeye tanık olmak gibiydi. Üstelik kitap inanılmaz akıcı bir dile sahip. Kitabı biraz okumak için elime aldığım her seferde farkında olmadan sayfalarca okurken buldum kendimi. En çok da karakterlerin aklından geçen ama dillendirmedikleri düşüncelerin paragraf aralarında yer almasına, King'in, eleştirilerini sıralarken ya da insan zihninin en karanlık yerlerine ışık tutarken cesur davranmasına ve birtakım kaygılarla anlatımını sansürlememiş olmasına bayıldım.
Colorado Kid yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. King'in sahilde bulunan ölü bir adamla ilgili olan bu hikayesinde akışı bozmadan yer yer eleştirel ve mizahi kabul edilebilecek diyaloglara yer vermesini ve bu diyaloglar sayesinde kitaptaki karakterlerin tümüyle kurgusal değil de biraz daha yaşayan, kanlı canlı insanlar gibi hissetirmesini sevdim. Her ne kadar kitabın sonu okuyucunun sorularını yanıtlamıyor olsa da her okuyucuyu kendi yanıtlarını bulması için teşvik etmek ve gizem unsurunu kitap bittikten sonra dahi sürdürmek King'in tam da bu kitapla amaçladığı şey gibi görünüyor o yüzden kitabın sonu benim için hayal kırıklığı olmadı. Muhtemelen Colorado Kid Stephen King okumaya başlamak için en iyi tercih değil ama yazarın farklı anlatımı için bir noktada şans verilebilir.
İlk defa 1956'da yayımlanan Kaplan! Kaplan! ilk dönem bilimkurgu örneklerinden olsa da dönemini aşan bir kitap. Alfred Bester gerçekten de iyi bir iş çıkartmış. Hikaye oldukça akıcı ilerliyor. Bester'ın türün tüm olanaklarını sonuna kadar kullanırken tüm güneş sistemini bir ucubeler sirkine dönüştürmesine bayıldım. Farklı alanlardaki bilgisiyle hikayeyi derinleştiren ama bunu yaparken eğlencesinden de ödün vermeyen bir anlatımı var. Özellikle aldığı psikoloji eğitiminin yansımalarını kitabın pek çok yerinde görmekten hoşlandım. Başkahramanımız Gully Foyle ise tam bir antikahraman. Kimseye kendini sevdirmek gibi bir derdi yok. Dilediği gibi konuşup, dilediği gibi hareket ediyor ama aynı zamanda kitabın başından sonuna ayakları yere basan bir karakter gelişimi de var. Uzun bir zaman sonra bir karakteri bu kadar çok sevdim sanırım. Sadece Foyle değil kitaptaki diğer karakterler de tamamen kendinlerine özgü özelliklere sahipler. Ancak Bester'ın teleportasyon ya da telekinezi gibi bilimkurgusal öğelerin nasıl gerçekleştirildiğini açıklarken insanın düşünce gücüne cok fazla bel bağladığını düşünüyorum. Eğer bu bilinçli bir tercih değilse belki daha farklı bir açıklama yolu tercih edilebilirmiş. Yine de Kaplan! Kaplan! türün iyi örneklerinden. Kısacası farklı, cesur ve özgün bir şeyler arıyorsanız, Kaplan! Kaplan! vaktinize değecektir.
