Ah Manolya…
Demedim mi ben sana?
Kalbin bir Ay’dır gecenin koynunda;
Bir sen sararsın, bir de gece…
Şu ayları bağrına.
Ah Manolya…
Demedim mi ben sana?
Ay geceye yakışır,
Bırak da orda kalsın…
Dolama saçlarına.
"Şimdi renksizdi, geçmiş alevdendi. Gelecekten haber yoktu. Kaçacak delik arıyordum her ağacın dibinde. Hayallerim uçsuz bucaksızdı ve o delik manolya ağacının dibinde olsun istiyordum. Nafile!"
