MANOLYA II. Ya da Çocukluk Şiirleri II * Karanlık, böcekistan dolaplarında itişen tencereler ve tavalardı anne evleri pencereler bahçelerse kuş dilinde mutlu kuş düğünleri...
Sayfa 514
Alıntı
O zaman da aynı karanlık aynı yarasaydı, Manolya delirmezden önce.
Sayfa 141·Kitabı okudu
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Manolya Ağacı
Sen, benim güzel yavrum, sen Manolya ağacı ol istedim. Hayatta başına ne gelirse gelsin, yapraklarını dökme. Sımsıkı tutun dallarına. Gereğinde etrafındaki tüm ağaçlardan daha sıkı dur, ama zamanı gelince de dünyanın en güzel çiçeği gibi aç, en mest edecek biçimde kok, gönüllerde öylesi izler bırak, hiç unutturma kendini…
Duvardaki şu salyangozlar gibi, ağaçlar gibi hayatta ne işe yaradığımı bulana kadar düşünmek istiyorum.
Doğduğun andan ölümüne kadar ismini işiteceksin. Bir telkin gibi... Bir Efsun gibi... İsmin neyse o olmaktan kaçamayacaksın.
Ruknettin’in Kalbi İçin Kehanetler
I rüknettin’in aynalarda ağladığı kadar var. bir mevsimin kıyısından tutarsan rüknettin kurak ovalara yağmurlar yağar, ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi, kalbin şiir olup vadilerini sular. senin de vadilerin vardır rüknettin! kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini kurtarıp o yangında ilk önce kalbini niyedir, aynalarda azalır sesin. II doktorum ben bu kalbimi sarınır örtünürüm kış gecelerinde o nu yakar ısınırım üşürsem helak olacağımdan korkarım. doktorum gayya kuyusuna inmek istemem bana bir ip uzat, yağmurlar istemem aynaları kırarım,suretimi istemem mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem yalnız Allah’ı anmak isterim ben Allah’ı isterim. III