Ve böylece Mindf*ck serisini de tamamlamış oldum.
Genel olarak baktığımda keyif aldığım bir seriydi. Kusurları yok muydu? Vardı. Diyaloglar zaman zaman zayıftı, bazı olaylar fazlasıyla kolay ilerliyordu ve mantık aramaya başladığınız anda kendinizi “Bu nasıl oldu?” diye sorgularken bulabiliyorsunuz. Bu yüzden bu seri biraz mantığı bir kenara bırakıp akışa kapılarak okununca daha çok keyif veriyor.
İlk kitaba kıyasla yazarın dili son kitaba gelindiğinde biraz daha oturmuştu. Hâlâ mükemmel değildi ama gelişim hissediliyordu. Zaten seri baştan sona oldukça akıcı. Sayfalar su gibi akıyor ve isterseniz bir günde bile bitirebilirsiniz.
Serinin en güçlü yanı konusu. Temelinde oldukça ağır ve ne yazık ki gerçek hayatta da karşılığı olabilecek bir travma var. Hikâye intikam üzerine kurulmuş ve karakterin bunu adım adım gerçekleştirmesini okumak gerçekten sürükleyiciydi. Olayların gerçekçiliğini sorgulamadığınız sürece tempo hiç düşmüyor.
Dark romance olarak değerlendiremiyorum çünkü benim için daha çok romantik unsurlar barındıran bir intikam ve gerilim hikâyesiydi.
Mükemmel bir seri değil ama sizi yormayan, hızlı okunan, temposunu koruyan ve finaliyle tatmin eden bir seri. Ben okuduğuma pişman olmadım ve bu tür hikâyeleri sevenlere rahatlıkla tavsiye edebilirim.
Öklid'in Elemanları
Matematik çoğu zaman sayılarla özdeşleştirilir. Oysa Öklid'in Elemanları, matematiğin aslında bir düşünme biçimi olduğunu gösteren en büyük eserlerden biridir.
Yaklaşık 2300 yıl önce yazılmış olmasına rağmen, bugün hâlâ matematiğin, mantığın ve bilimsel yöntemin temel taşlarından biri olarak kabul edilmesi başlı başına etkileyici. Bu kitap yalnızca geometri öğretmiyor; bir bilginin nasıl temellendirileceğini, hangi varsayımlardan hareketle nasıl kesin sonuçlara ulaşılacağını adım adım gösteriyor.
En çok etkilendiğim nokta, Öklid'in hiçbir bilgiyi "doğru kabul edin" diyerek sunmaması oldu. Önce tanımları ortaya koyuyor, ardından aksiyomları belirliyor ve her teoremi bir öncekinin üzerine inşa ediyor. Bu yapı, yalnızca matematiğin değil, sistematik düşünmenin de en güzel örneklerinden biri. Günümüzde bilimsel araştırmalarda kullandığımız ispat, tutarlılık ve mantıksal çıkarım anlayışının köklerini bu eserde görmek mümkün.
Ali Sinan Sertoz'un çeviri ve açıklamaları ise kitabı yalnızca bir klasik olmaktan çıkarıp anlaşılabilir bir başvuru kaynağı hâline getiriyor. Tarihsel bağlam, dipnotlar ve açıklamalar sayesinde okuyucu yalnızca Öklid'i değil, aynı zamanda matematik düşüncesinin nasıl geliştiğini de takip edebiliyor.
Bu kitap hızlı okunacak bir eser değil. Zaman isteyen, satır satır üzerinde düşünülmesi gereken bir çalışma. Fakat sabır gösterildiğinde karşılığını fazlasıyla veriyor. Her bölüm, matematiğin yalnızca hesap yapmak olmadığını; düzen, mantık ve kanıt üzerine kurulmuş evrensel bir dil olduğunu hissettiriyor.
Benim için Öklid'in Elemanları, yalnızca geometri kitabı değil; insan aklının sistemli düşünmeyi nasıl inşa ettiğini gösteren tarihî bir belge niteliğinde. Matematikle ilgilenen herkesin, özellikle de matematiğin felsefesini ve tarihini merak
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Duzah
“Bengi Elem hayatı boyunca ailesinin ilerinden uzakta gizli saklı bir konuma çemberi içerisinde büyür. Ama bu koruma çemberi ailesinin ölümüyle birlikte parçalanır. Ve Bengi ailesinin ölümüne sebep olan ‘Aslanlar’ adlı örgütten intikam almak için Perva Narbekov ile bir anlaşma yapar. Narbekovlar, Olovlar, Borisovlar ve Elemler... Dört büyük aile tarafından kurulan "Aslanlar" örgütü, kanla yazılmış kurallarla güç dengesini korumaya çalışıyor.”
Benim Hazel’in kaleminden ilk okuduğum kitap Kasırgaya Kanan Saka’ydı ben o kitabı da çok sevmiştim yazım dili ve kurgu açısından Duzah’ı da aynı şekilde beğendim. Bence Duzah serisi gerçekten temeli iyi kurgulanmış mantık hatasına yer vermeyen çok kapsamlı bir kurguya sahip. Bu yüzden okuması zaman zaman zorlayıcı olabiliyor. Eminim yazması daha da zordur. Ama bence Hazel çok güzel bir şekilde üstesinden gelmiş.
Yazım dilini zaten çok seviyorum Hazel’in. Ama herkese hitap edecek bir anlatımı olduğunu düşünmüyorum. Daha ağır, daha ağdalı bir dili var. Kurgu da ağır olduğu için bazı okurların zorlanabileceğini düşünüyorum. Daha olay odaklı değil de durum odaklı bir yazım dili var. Olayı değil içlerinde bulundukları durumu betimliyor. Ben bunu seviyorum ama tabi ki herkes sevmeyebilir. Betimlemelerin yanı sıra diyalogları da çok gerçek hissettiriyor. Okuru o konuşmanın içine çekiyor. Bu açıdan da okuması çok keyifli.
Açıkçası karakterler çok fazla olduğu için bir kâğıt kalem ile okumak kesinlikle işinize yarayabilir. Bu karakter fazlalığı gereksiz gelmiyor hepsinin hikayeye katkısı olduğunu anlayabiliyorum ama ismleri takip etmek biraz kafa karıştırabiliyor. Ana karakterler çok iyi işlenmiş bence. Hem Bengi hem de Perva ile aramda bağ kurabildim. Bana çok iyi hissettirdiler. Aralarındaki ilişkinin gelişimi de bana doğal ve
Ya kitap nedense 10 yaşında bir çocuk tarafından yazılmış gibi özellikle Uygar kendini ergen çocuklar gibi kendini birşey sanarak tanıtmış fazla ergence geldi. Evet 1. kitap çok fazla sayfaları olan bir kitap ancak kitap tekrarlarla dolu Ben de bu kadar çok tekrar etsem Ben de bu kadar çok yazarım. Kitap beni çok Boğdu okurken Aynı şeyleri tekrar tekrar okumaktan çok sıkıldım ve çok mantık hatalarıyla dolu gibi geldi bu benim öznel fikrim. Bu kadar ergence olması bunu dark romance yapmaz bence
Vicdan. Kiminde hiç olmayan, kiminde bedene sığmayan. Ne kadar zaman geçerse geçsin insan başka bir insana nasıl davranılır öğrenemeyecek. Ve çocuklar, söz konusu olduğunda mantık aranmayan. Kalemine sağlık üstad…
Selamlar. Kitaplığımda ki okumadığım kitapları bitirmek adına başladığım serüvende bugün ki eşlikçimle geldim. Baştan söyleyeyim acayip minnoş bir yazarı var. Ara ara kitapla ve karakterlerle alakalı dedikodu yapmak bana çok iyi geldi. Gelelim konumuza! Asude bir mağazada satış görevlisi olarak çalışıyor. Aslında kendisi veterinerlik mezunu ama malum ülkemizde üniversite bitirmek yeterli bir kaide sayılmıyor artık. Ancak o halinden memnun. Çünkü annesi ve babasıyla Çanakkale'de azıcık aşım kaygısız başım, sağlıklı ve mutlu bir hayatı var. Ta ki babasının son dönem ki durgunluğuna kadar. Bu durgunluğun sebebini öğrendiklerinde ortalık baya karışıyor. Babası amcası için kefil olmuş ve borçlar almış başını gitmiş.
Yılların emeği ile alınmış evde tehlikede. Asude iş yerinde arkadaşına bu durumu anlatırken çarşıda birkaç kez gördüğü o adam da bunları duymuştu. Savaş evlenmek istemiyor ama babaannesinin de dayatmalarına artık dayanamıyordu. Asude'ye bir teklifte bulundu. Kaçınılmaz ve bayıldığım o klişe ortaya girdi. Anlaşmalı evlilik! Kitapta resmen Asude ve iç sesleri beni krize soktu. Asude'nin halasından ve amcasından ivedilikle nefret ettim. Tamam. Maalesef her ailede böyle akrabalar vardır ama bunlar çok ekstraydı ya! Melike hepimizin aradığı ama çoğumuzun bulamadığı o mantık tarafımızın konuştuğu arkadaştı. Ben bu kızdan razıyım. Savaş ile alakalı kararı mı sayfalar ilerledikçe şekillendi diyebilirim. Çünkü başlarda evlenmek için daha doğrusu evlenmemek için kurduğu sebepler bana pek mantıklı gelmemişti.Ancak ileriki sayfalarda ailesine karıştıkça ve anne - baba durumunu öğrenince bir taşlar yerine oturdu.
Çünkü kitabın başından beri Savaş Ali'nin anne ve babası ile alakalı bir bilinmez vardı. Ayrıca Sinop'a yani savaşın ailesinin yanına gittiklerinden sonra kitapta
