aytan

İnsan hayatı da Sisifos'un görevi gibi tamamen anlamsızdır. Hiçbir hedefi yok­tur: Her şeyi açıklayacak cevaplar yoktur. Saç­madır. Fakat Camus umutsuzluğa düşmemiz gerektiğini düşünmez. İntihar etmeye gerek yoktur. Bunun yerine Sisifos'un mutlu olduğu­nu kabul etmek zorundayız. Sisifos neden mut­ludur? Çünkü amaçsız bir şekilde kayayı tepe­ye yuvarlama çabasında, yaşamını yaşanmaya değer kılan bir şeydir. Ne olursa olsun ölüme tercih edilebilir bir durumdur.
Sayfa 293
Felsefe-Düşünce
Reklam
Özgürlükle başa çıkmak zordur ve çoğumuz özgür olmaktan kaçınırız. Ondan saklanmanın yollarından biri de gerçekten özgür değilmiş­siniz gibi yapmaktır. Eğer Sartre haklıysa ba­hanemiz yoktur: Her gün yaptıklarımızdan ve yaptığımız şeyler sonucunda hissettiklerimiz­den tamamen sorumluyuzdur. Sahip olduğu­muz duygulara kadar. Eğer şu anda üzgünse­niz, Sartre'a göre bu sizin seçiminizdir. Üzgün olmanıza gerek yoktur. Üzgünseniz, bundan siz sorumlusunuzdur. Bu korkutucudur ve bazıla­rı bununla yüzleşmekten kaçınır; çünkü çok acı vericidir. Sartre, "özgür olmaya mahkum" olmamızdan bahseder. İstesek de istemesek de bu özgürlük üzerimize kalmıştır.
Sayfa 288
Felsefe-Düşünce
İnsan olmak için belirli bir yol­da olmamız gerekmez. Bir insan ne yapmak ve ne olmak istediğini seçebilir. Hepimiz özgü­rüz. Sizden başka hiç kimse, hayatınızla ilgili olarak ne yapacağınıza karar veremez. Nasıl yaşayacağınız konusunda başkalarının karar vermesine izin veriyorsanız, bu da bir seçimdir. Diğer insanların olmanızı beklediği tür­den biri olmak da bir seçimdir.
Sayfa 287
Felsefe-Düşünce
Çakı, kes­mek için tasarlanmıştır. Bu onun özüdür; onu çakı yapan şeydir. Peki ama insan ne yapmak için tasarlanmıştır? İnsanın bir özü yoktur. Sartre' a göre burada olmamızın herhangi bir nedeni yoktur.
Sayfa 287
Felsefe-Düşünce
Demem o ki benim anladığım kadarıyla sevgi denilen şey, uç bir kavramdı. Yani doğru dürüst tanımlanamayan bir şey zorla bir kelimenin içine tıkıştırılmıştı. Ne var ki bu kelime de aşırı derecede kullanılmaktaydı. İnsanlar, sırf keyfimiz yerinde ya da teşekkür ederiz demek içib sevgi kelimesini umursamazca ağızlarını alıyorlardı.
Sayfa 171·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam