Reklam
Durmadan kendi kabuğumuzun dışına çıkma deneyi yapıyor, ama bu deneyde başarısız oluyoruz, hep tepetaklak yuvarlanıyoruz, çünkü kendi kabuğumuzun dışına ölüm dışında çıkamayacağımızı anlamak istemiyoruz.
Her zaman insanlara bağımlıyızdır. Herhangi birine bağımlı olmayan hiç kimse yoktur. Daima kendisiyle tek başına kalan bir insan çok geçmeden perişan olacak, ölecektir
“İnsan, zaman zaman kendi aklından bile uzaklaşmak ister. Çünkü akıl, bedende tutsaktır. Bu tutsaklık ancak ya ölümle ya da zihnin kapılarını kırmakla sona erer.”
-Mahir Ünsal Eriş
Reklam