“suları coşkun bir ırmak. suyun içinde iki kişi var ve birbirlerine tutunmaya çalışıyorlar, bütün güçleriyle uğraşıyorlar, ama sonunda dayanamıyorlar. akıntı çok kuvvetli. birbirlerini bırakmak, ayrı yerlere sürüklenmek zorundalar. sanırım bizim durumumuzda bu."
Benim gibiler var mıdır bilmem güzel bir kitap okuduktan sonra keşke benim aklıma gelseydi de ben yazsaydım diye düşünürüm. Bu kitapta da böyle oldu. Farklı ve hüzünlü bir hikayeydi. Özellikle sonunda rüzgarda nesnelerin tellere takılması ile hayatını özdeşleştirmesi beni duygulandırdı. Neden kaçmıyorlar diye çok düşündüm. Öyle ya da böyle sonunda Kathy de hayatının çizilmiş evresine girdi.
Okuyacaklara iyi okumalar, sıkılmayacağınız bu güzel distopik kitapla iyi eğlenceler…