---Her ihtimale karşı SPOILER UYARISI---
Şu an 596. sayfadayım. Sadece okurken aklıma gelen bir kaç şeyi buraya yazmak istiyorum. Gelecekte daha dolu incelemeler yazmak dileği ile:
Kitapta "Gail Wynand" kısmındayım. Buraya gelene kadar "Peter Keating" ve "Ellsworth M. Toohey" kısımları vardı. Bu bölümler direkt isim sahiplerini anlatmasalar da okurken kafamda bu kişilerin bir şeyleri temsil ettiğini fark ettim:
Peter Keating, hırslı birisi. İçten içe yanlış olduğunu düşündüğü durumları, evirip çevirerek kendisini rahatlatacak ve haklı çıkaracak şekle getiriyor ve bu şekilde vicdan azabının önüne geçiyor(?). Geleneklere bağlı, sadece kendisinden istenileni yapan, hiçbir özgünlüğü olmayan birisi. Sadece kendisinden istenileni yapıyor ve karşılığında gelen ün ve para ile egosunu tatmin ediyor. Ancak bir türlü mutlu olamıyor, daha beter bulunduğu duruma bakıp kendisine acıdığı bile oluyor (tabii her seferinde kendini kandırmayı başarıyor). Howard'a bakıp onun sadece kendi istediğini yapıyor olması da kendisini çok etkiliyor. Bu yüzden Howard düştüğü zaman onu görmeye can atıyor, yapmak istediği yardımların altında biraz da kendi doğruluğunu ve büyüklüğünü kendi kendisine kabul ettirmeye çalışıyor. Duygusal açıdan çok güçsüz, iradesi zayıf. Bu da kendisini hikayede tabiri caizse bir "piyon" rolüne koymasını sağlıyor.
2. Kısıma adını veren Ellsworth M. Toohey, bireyciliğe tamamen karşı olan çok zeki bir insan. Bireyin tek başına hiçbir anlam taşımadığını, mutlu olmak istiyorsak topluma hizmet etmemiz gerektiğini, kendimizi düşünmenin inanılmaz kötü olduğunu vs. savunuyor. Ayn Rand'ın dünya görüşünün tamamen zıttı bir karakter diyebiliriz. Toplumcu düşüncesini empoze etmek ve bireyci diyebileceğimiz karakterleri alt etmek için zekasını ve gücünü