"Sen de geceye hayran kalanlardansın, değil mi? Seni sadece gecenin kabulleneceğini düşünüp güneşe çıkmaktan korkuyorsun. Çünkü güneşi seven çok olur ve bu yüzden onların sesi daha yüksektir. Sen dinginliği, yalnızlığı seviyorsun."
"Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...
Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse..."