Kişisel çalışma
Kullandığımız takvim, haftanın günleri, hepsi yanlış. 12 Hayvanlı Türk Takvimi en doğrusuydu. Çünkü yıla Nevruz'la başlamayı bilmişler, yani 21-22 Mart'la. Dünya'nın ilk günü mevsim bahardı. Güneş, 4. katta yaratıldı. En ortada bulunup diğer gezegenleri aydınlatır. 2. ve 7. kata yörüngesi vardır.
Tabiat, baharla uyanır. O yüzden, takvimi ya gündüzle gece sürelerinin birbirine eşit olduğu 21 Mart'tan başlatmak lazım ya da 1 Nisan'a yuvarlamak lazım.
Ay isimlerinin kökenlerine biraz bakarsak her şeyin adı üstünde olduğunu görüyoruz zaten,
Mart: Roma takviminde yılın ilk ayıymış. Latincesi Martius mensis yani, Mars'ın ayı.
Nisan: Latince "Aprilis", aperire (açılmak)tan geliyor. Akatça ve Sümercede ilk meyve, yılın ilk ayı, taze mahsül demek.
Mayıs: Latince Maius, Maia. Bereket tanrıçası.
Haziran: Latince Junius, Juno. Evlilik ve doğum tanrıçası. Türkçeye Süryanicede sıcak anlamına gelen "hazıran" sözcüğünden gelmiş.
Temmuz: Latincede Julius'un ayı olarak geçer. "Quintilis" yani, 5. ay iken Julius Caesar için değiştirilip 7. ay oluyor. Eski Türkçede, çok sıcak ve Cehennem anlamına gelen "tamu-z" kelimesi var. Ayrıca sözcüğün kökeni olan Tammūz, bir Babil ve Asur tanrısı.
Ağustos: "Sextilis" yani 6. ayken, İmparator Augustus için değiştirilip 8. ay oluyor. Türkçede bu aya "Harman ayı" deniyor.
Eylül: Latince septem, yedi. Roma takviminde 7. ay. Türkçeye Arapçadaki "aylūl" sözcüğünden, Arapçaya Süryanicedeki "elūl" sözcüğünden, Süryaniceye Akatçadaki "elūlu" sözcüğünden geçmiş. Hasat festivalinin yapıldığı ay imiş.
Ekim: Latince octo, sekiz. Roma takviminde 8. ay. Biz de, bu ayda tarlalara ekim yapıldığından dolayı ekim demişiz.
Kasım: Latince novem, dokuz. Arapça "ḳāsim"den gelmiş. Bölen, taksim eden manasında.
Aralık: Latince decem, on. Eski