Yarım saat içinde bitirdiğim ve betimlemelerine doyamadığım bir kitap oldu :) Kitabın ilk sayfalarında aşk acısı çeken yalnız bir adamın acılarına tanık oluyoruz. Aşk acısı çeken karakterimiz hiç tanımadığı insanların düğününe gider ve hiç beklemediği şekilde karşılanır. Kısa olmasına
rağmen birden fazla duyguya tanık olabiliyoruz.
Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz
kalınca anlar insan...
Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir;
sevmeninkini yalnızlık...
Sızlamayan her organ, hele de burun diregi bayramdır.
Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni
kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...
Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.
Can Yücel