Masadabirkitap
@masadabirkitap
Türkçe Öğretmenliği
Hacettepe Üniversitesi
60 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Deniz çocuğu olan Mahmut’un serüvenlerinin olduğu bir kitap Aganta Burina Burinata.
Deniz tutkusunu yenemeyen ve yazgısını denize doğru sürükleyen bir kahramanla birlikte yolculuğa çıkıyorsunuz.
Denize tutkunların ve aynı zamanda denizde kaybolan yaşamların öyküsü.
Muazzam bir tat veren kitap...
Aganta Burina Burinata!
Reklam
İki Dirhem Bir Çekirdek
"Giyim kuşamına özen göstermiş, şık ve süslü kıyafetleriyle dikkat çeken insanlar hakkında sık sık “iki dirhem bir çekirdek” sözü kullanılır.
Bu yakıştırma, ağırlık ölçüsü olarak okkanın kullanıldığı eski devirlerden kalmadır. Belki biliyorsunuz, bir okka, bugünkü ölçülerle 1283 gram tutar. Okkanın dört yüzde birine, dirhem adı verilir. (Şimdi gram ile aynı birim olduğunu sanarak gram diyecek yerde dirhem denilmesi hatadır.) Dirhem, daha ziyade hassas teraziler için kullanılan bir ölçüdür. Ancak sarraflar, dirhemden daha hassas ölçümler için bir ağırlık birimi daha kullanırlar. Buna çekirdek denir ki toplam, 5 santigram karşılığıdır.
Eski devirlerin en kıymetli parası olan bir Osmanlı altını, toplam iki dirhem ve bir çekirdek ağırlığına sahiptir. Bu durumda süslenmiş kimselere, iki dirhem bir çekirdek yakıştırmasında bulunanlar, mecaz yoluyla onlara altın demiş olurlar ki bizce pek zarif bir nüktedir."
Zaman Cumhuriyet döneminin ilk yılları, mekan ise Ankara’nın bilinmeyen bir semti.
Ayaşlı İbrahim Efendi dokuz odalı evini bir pansiyon gibi işletiyor, her bir odasını farklı kültür ve karaktere sahip olan aile ya da kişilere kiralıyor. Kaçınılmaz olarak da birbirinden farklı hayat zincirlerinin içine dahil oluyorsunuz.
Peki romanın içinde sizi bekleyen neler var? Birbirinden farklı hayat hikayeleri, orta sınıf insanlar, Cumhuriyet dönemi Ankara’sı, işsizlik, kadınların çalışma hayatındaki yerinin yadırganması...
Ayrıca kitapta hayatın bir çok kesiminden insanlara yer verilmiş; köy ağası, memur, hizmetçi, emekli...
Değinmeden geçemeyeceğim bir başka nokta; Ayaşlı ile Kiracıları, Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu’nca okullara tavsiye de edilmiş bir roman.
Bu roman vesilesiyle o dönemin Ankara’sına gitmek, Ayaşlı ile Kiracıları’nın hayatını uzaktan izlemek bana inanılmaz bir keyif verdi.
Ahmet Hamdi’nin bu kıymetli romanı, çocukluğu II. Abdülhamit döneminde geçen Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemlerinde yaşayan Hayri İrdal’ın anılarının sıralanışı şeklinde kurgulanmış.
Ahmet Hamdi Tanpınar Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nde Türk insanının modernleşirken yaşadığı sancıları, Doğu ve Batı arasında kalmışlığı ve bu arada kalmışlığın bocalamalarından söz ediyor. Bu durumu anlatırken de saat-zaman-insan arasındaki ilişkiden hareket ediyor.
"Saatin kendisi mekan, yürüyüşü zaman, ayarı insandır... Bu da gösterir ki, zaman ve mekan, insanla mevcuttur!"
Benim gözümde bu roman toplumumuzu anlamak için en iyi eserlerden bir tanesi. Tanpınar, bazı konuları doğrudan anlatmak yerine sembollerle anlatmayı tercih etmiş. Yani sıkça metaforlu anlatımlarla karşılaşabilirsiniz. Bunun yanında mizah ve abartı unsurları da kitapta kendine yer edinmiş.
Kitabın sayfalarında yol alırken Hayri İrdal ile Halit Ayarcı arasında Doğu-Batı çatışmasını açık bir şekilde görebileceksiniz. Hayri İrdal için söyleyebileceğim en önemli kısım ise toplumumuzu resmeden önemli bir karakter oluşudur.
Kitapta size tanıdık gelmeyecek sıkça kullanılan kelimelerde var: binaenaleyh, inhisar, filhakika, behemahal. Kitapta bu kelimelere fazlaca rastlayacağınız için kelimelerin anlamlarını bilmenizde de fayda var.
Ahmet Hamdi’nin bir kitabını bitirdiğimde diğerini okuma tutkusu doğuyor içimde...
Deneme türünün babası, kendi çağının çok ötesinde düşüncelere sahip olan Michel de Montaigne...
Hümanizmin en önemli kaynaklarından biri olan Denemeler, daha çok eğitim ve felsefe konularına değinen aynı zamanda ortaçağ dogmatizmini yıkan aydınlanma kitabıdır. Kitabın en sevdiğim bölümünden bir alıntı...
Ölçü
"İnsan elinde ne illet var ki, dokunduğunu değiştiriyor; kendiliğinden iyi ve güzel olan şeyleri bozuyor. İyi olmak arzusu bazen öyle azgın bir tutku oluyor ki, iyi olalım derken kötü oluyoruz. Bazıları der ki, iyinin aşırısı olmaz, çünkü aşırı oldu mu zaten iyi değil demektir. Kelimelerle oynamak diyeceği geliyor insanın buna.
Felsefenin böyle ince oyunları vardır. İnsan iyiyi severken de, doğru bir işi yaparken de pekâlâ aşırılığa düşebilir. Tanrının dediği de budur: Gereğinden fazla uslu olmayın, uslu olmanın da bir haddi vardır.
Okunu hedeften öteye atan okçu, okunu hedefe ulaştır mayan okçudan daha başarılı sayılmaz. İnsanın gözü karanlıkta da iyi görmez, fazla ışıkta da. Platon’da Kallikles der ki, felsefenin fazlası zarardır. Felsefe bir kerteye kadar iyidir, hoştur; faydalı olduğu kerteyi aşacak kadar derinlere gider sek çileden çıkar, kötüleşiriz; herkesin inandığı, uyduğu şeyleri küçümseriz; herkesle doğru dürüst konuşmaya, herkes gibi dünyadan zevk almaya düşman oluruz; kimseyi yönetemeyecek, başkalarına da kendimize de hayrımız dokunmayacak bir hale geliriz; boş yere şunun bunun sillesini yeriz.
Kallikles doğru söylüyor; çünkü felsefenin fazlası bizim gerçek duygularımızı körletir; lüzumsuz bir inceleme ile bizi tabiatın güzel ve rahat yolundan çıkarır.
Düşüncede saplantı ve azgınlık en açık ahmaklık belirtisidir. Canlılar arasında eşekten daha kendinden emin, daha vurdumduymaz, daha içine kapalı, daha ciddi, daha ağırbaşlı olanı var
Reklam