En yaman işkencecilerin bile hayal edemeyeceği geceler vardır.
Sabaha paramparça çıktığımız olur, aptal ve şaşkın, hiçbir şey
anımsamadan ve anlamadan, hatta kim olduğumuzu bilmeden...
İşte o zaman gün yararsız, ışık tehlikeli ve karanlıktan bile daha
boğucu görünür.
"Aptal Kirke."
Senelerim böyle geçti işte. Bütün o süre boyunca kabuğumu kırmayı beklediğimi söylemek isterdim ama korkarım zamanın sonuna dek bütün o kör acılardan başka bir şey olmayacağına inanarak akıntıyla sürüklenip durdum."