“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
özledim.
birçoğumuzun söyleyemediği belki kendine itiraf edemediği ya da sakladığı ben hepimiz için söylemek istiyorum ama öyle gelişigüzel değil.
her harfini dolu dolu bastırarak söylüyorum
kaçtığımız binlerce hatta milyonlarca kelimeden biri
bugün ben söylüyorum
yarın siz benim için söyleyin
belki ben söyleyemem bu sefer
sömürülmüşüm gibi hissediyorum.sanki bütün duygularım zamanla kaybolup gidiyor ve ben küçük bir adım atıp kurtarmak istemiyorum.ne nefes aldığımı hissedebiliyorum ne de yaşadığımı sanki biri benin yerime geçirmiş gibi zamanı.ben sadece takip etmişim bir şeyleri.yolumu kimse açtı demiyorum ama sanki bir şeyi gözüm kapalı yapmışım ve kimse de ne yapıyorsun dememiş gibi bir düzenin içindeyim (z)
ya da bana öyle geliyor
benim yanılsamamdır
belki..