“100 Yazar 100 Eser” Üzerine
100 Yazar 100 Eser, okurlarını edebiyatın geniş ve zengin dünyasında kısa ama anlamlı bir yolculuğa çıkaran, farklı yazarları ve onların öne çıkan eserlerini bir araya getirmeyi amaçlayan derleme niteliğinde bir çalışmadır. Özellikle okuma alışkanlığı kazanmak isteyenler, öğrenciler ve edebiyat meraklıları için rehber olabilecek bir kaynak özelliği taşır.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, çok sayıda yazar ve eseri tek bir çatı altında buluşturmasıdır. Bu sayede okuyucu, hem tanınmış kalemlerle yeniden karşılaşma hem de daha önce adını duymadığı isimleri keşfetme fırsatı yakalar. Eser, yalnızca bilgi aktarmakla kalmayıp yeni kitaplar okumaya teşvik eden bir kapı aralar.
Anlatım dili sade ve anlaşılır bir yapıya sahipse, geniş bir yaş grubuna hitap edebilir. Eğitim ortamlarında yardımcı kaynak olarak kullanılabilecek nitelikte olması da kitabın önemli artılarından biridir. Bununla birlikte, çok sayıda yazarı tek kitapta ele alması nedeniyle bazı incelemelerin yüzeysel kalması doğal karşılanabilir. Ancak bu durum, kitabın temel amacının ayrıntılı akademik çözümleme değil, okura genel bir bakış sunmak olduğu düşünüldüğünde bir eksiklikten ziyade bilinçli bir tercih olarak değerlendirilebilir.
Antoloji niyetine bu şiir yolculuğunda, Siverekli Şair ve Öğretmen Ramazan Çetiner’in “Ramak” isimli şiiri yer almaktadır.
Sonuç olarak “100 Yazar 100 Eser”, edebiyat dünyasına giriş yapmak isteyenler için yol gösterici, düzenli okuma yapmak isteyenler için ise ilham verici bir başvuru kaynağıdır. Farklı dönemlerden ve anlayışlardan yazarları aynı potada buluşturması, kitabı hem öğretici hem de keşif duygusunu besleyen değerli bir eser hâline getirmektedir.
Hesaplaşma -Caroline Peckham &Susanne Valenti1000Kitap
Solaria için mavi kraliyet demektir. Benim içinse mavi sen demek.
Bir sürü kişi seni istememem gerektiğini söyleyecek. Ama sırf benim olman için tüm dünyayı yakıp kül etmeye hazırım.
Spoiler içerir!!!
Zodyak akademi serisinin üçüncü kitabında akademide birinci sınıflar için cehennem haftası başlamıştı. Bu cehennem haftasında üst sınıflar istedikleri her zorbalama olayını birinci sınıflar üzerinde rahatlıkla yapabiliyorlar. Bu haftayı Vega ikizlerinin atlatmasının yolu ise dört element sınavından geçtikten sonra hesaplaşmadan da sağ salim geçmeleriydi. Kitap o kadar güzel akıcı bir şekilde okudum ki bayıldım. Darcy ve Orion'un arasında bir şeyler yaşanıyor ve aralarındaki bağ daha da güçleniyor. Tory'nin ise Darius ile olan düşmandan aşka duyguları okurken çok fazla hissettim. Birbirlerinden nefret etmeleri ama bir yandan da birbirlerine çekilmeleri iyiydi. Caleb ise bu kitapta favori karakterlerimden biri oldu. Tory'ye olan sadakati ve onu koruması güzeldi. Ama bir yerden sonra yine varislere uyarak aptalca hareketlerde bulundu. O sahneleri okurken hem Caleb'a hem de Darius'a çok sinir oldum.Seth ve Max'i hala daha sevemedim. Kızların varislerin aptalca sözlerine rağmen gittikçe güçlenmelerini çok sevdim. Özellikle her sınavda birbirlerinin yanında olmaları ve o sınavlarda yaptıkları hamleleri okumak hoşuma gitti. Kitabın sonu yine öyle bir yerde bitti ki, heyecanla dördüncü kitabı bekliyorum. Lionel ve Stella en sevmediğim karakterler arasında yerini aldı. Büyük ihtimalle kızların ailesine de zarar veren kişilerin bu ikisi çıkacağını düşünüyorum. Bir insanın çocuklarını güç uğruna bu kadar kolay gözden çıkarması berbat bir olay. Yaşanan bir olaydan dolayı kızların zümresinin ne olduğunu öğreniyoruz. Dördüncü kitapta kızlar daha da güçlenerek intikam alacaklarını
Enki Bilal'den Ekolojik bir uyarıÇizgi Roman
Havanın Rengi ile Gazap Fırtınası üçlemesinin sonuna geldim. Bu seri Mahluk, Julia ve Roem, Hava Rengi olarak üç albümden oluşuyor.
Enki Bilal çizgiroman dünyasının devlerinden biridir. İşlerini çizerliğin ötesinde bir ressam gibi yapar. Zaten kendisinin Fransa ve Amerika'da açtığı serigiler de var. Akrilik boya, soft pastel, guaj boya, çini mürekkebi gibi malzemelerle karışık teknik uygular. Çizgiroman panellerini klasik yöntemle bir sayfa üzerinde çizmez. Her bir kareyi ayrı ayrı büyük boylarda çalışır. Bu yüzden onun sahneleri sergi resimlerini andırır. Bana göre en iyi portre sanatçılarından biridir. Karakterlerin hüzünlü, düşünceli yüz ifadelerini ustaca resmeder. Oluşturduğu fantastik kaotik atmosferlerle sizi başka bir dünyaya çeker.
Bilal'i ilk defa bizde 90'lı yıllarda yayınlanan Av Partisi çizgiromanı ile tanımıştım. Pierre Christin'in yazdığı bu kitapta sanatçının çizgilerine hayran kalmış, sayfalarını uzun uzun incelemiştim. Daha sonra 2000'lerde, kendisinin yazıp resimlediği, meşhur Nikopol serisi ve Canavar serisi yayınlandı. Bu albümlerde tekniğini iyice geliştirmiş ve çizgiroman sanatının en güçlü görsel ürünlerini vermişti. Ancak her ne kadar ressamlığına hayran olsam da Enki Bilal'in yazarlığını pek sevmem. Hatta iyi bir yazar olmadığını düşünürüm. Kurgusu dağınıktır. cümleleri akmaz. Sık sık edebiyat ve felsefe alıntısı ile anlatıyı derinleştirmek ister ama bu tutum hikayenin doğallığını bozar. Bunun en büyük sebebi de sanırım Bilal'in çizgiroman çalışma tarzı... Hikayelerin karelerini çizdikten sonra diyalogları ve metin kutularını yazıyor. Bu da doğaçlama bir yazım demek. Doğal olarak hikayeleri bu spontane yöntem ile karmaşıklaşmaya başlıyor. Sahnelerde tiyatral bir hava oluşuyor.
Bilal'de varoluşçu ve nihilist eğilimleri hemen fark
Çakırdikenlerinden Doğan İsyan: İçimdeki İnce Memed
Yaşar Kemal’in İnce Memed’ini okurken içimde uyanan ilk duygu, o kavurucu Çukurova sıcağının tam ortasında, boğazımı düğümleyen o derin çaresizlik oldu. Kitap boyunca kendimi Değirmenoluk köyünün çakırdikenleri arasında, Memed’le birlikte yalınayak koşarken, onun can acısını kendi tenimde hissederken buldum. Yaşar Kemal öyle bir dil yaratmış ki, sayfaları çevirdikçe o toprağın kokusunu duyuyor, rüzgarın uğultusunu işitiyor ve insanın insana ettiği zulmü gördükçe içten içe büyük bir öfke büyütüyorsun. Abdi Ağa’nın o doymak bilmez gücü, köylünün üzerindeki o sindirilmiş, kabullenilmiş korku içimi daralttı; "Neden kimse ses çıkarmıyor?" diye isyan etmek isterken, aslında o korkunun insanı nasıl felç ettiğini çok derinden hissettim. Memed’in dağa çıkışı, sevdiklerini koruma çabası ve Hatçe’ye olan o saf sevdası içimdeki o karanlığı biraz olsun dağıttı ama her darbede, her kayıpta onunla birlikte benim de yüreğim kanadı. O gencecik çocuğun omuzlarındaki yükün ağırlığı altında ezilirken, aslında onun hırslarından değil, tamamen mecburiyetten, başka hiçbir çaresi kalmadığı için o tüfeği eline aldığını görmek canımı çok yaktı. Memed dağlarda izini kaybettirip o efsanevi mavi duman olup uçtuğunda, içimdeki o öfke ve hüzün yerini garip bir hafiflemeye, göğsümü kabartan bir umuda bıraktı. Kitabın kapağını kapattığımda anladım ki, içimde yankılanan şey sadece geçmiş bir dönemin hikayesi değil; haksızlığa karşı ne zaman boyun eğecek gibi olsam içimde uyanacak olan o hiç sönmeyen adalet ateşi ve "Hayır!" diyebilmenin o asil, insanı insan yapan gücüymüş.
Anadolu’nun Mitolojik Kalbine Yolculuk
Uzun süredir yarım bıraktığım bir kitabı tamamladığım için mutluyum. Sınavlar yüzünden okumaya ara vermiştim; ancak artık yavaş yavaş geri dönmenin vakti geldi. Çok sevdiğim biri bana Azra Erhat kitapları hediye etmişti ve bu eserler rafta sırasını almayı bekleyeli epey zaman olmuştu. Kitabın içinde hem gezip görülebilecek yerleri bulabiliyor hem de buraların mitolojik hikayelerini okuyarak antik kentlerin ruhunu hissedebiliyorsunuz. Açıkçası bu kadar az okunmuş olmasına ve Azra Erhat'ın bu kadar az tanınıyor olmasına çok şaşıyorum. Özellikle genç kızların onun hayatını öğrenmesini ve kitaplarını okumasını tavsiye ediyorum.
Bitti…
Kitap ortaokul yıllarımın efsanesidir. Burçak’ı hikayesi beni o kadar etkilemişti ki kitabı bitirdikten bir süre sonra geçmeyen ağrılarım olmuştu.
Hayat dolu,cıvıl cıvıl Burçak ve ölüme uzanan hazin hikayesini ünlü oyuncu babası Mehmet Çerezcioğlu ölümsüzleştiriyor. Ne zaman kapağını görsem iç çekiyorum hala.
