Peyami Safa'dan okuduğum ikinci kitaptı. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nda olduğu gibi bu kitapta da psikolojik tahliller ön plandaydı, zaten yazar bu konuda oldukça başarılı. Romanda, Doğu - Batı kültürlerinin farklılıkları ve Neriman'ın bu iki kültür arasında sıkışıp kalması anlatılmaktadır. Macit, Neriman için batılı bir hayatı temsil ederken; Şinasi, senelerdir içinde bulunduğu bir hayatı, Doğu kültürünü yansıtmaktadır. Aslında yazar, iki farklı kültürü, iki farklı semt ve iki farklı karakter üzerinden anlatmaktadır. Bence oldukça sürükleyiciydi, çok severek okudum.