Duasız üşürdü yürekler. Bir dua edeni olmalıydı insanın bir de dua ettiği. Bilemezdik hangi kırık gönlün duasıydı karanlıkları aydınlatan, umulmadık kapıları açan. Nasıl güzel diyordu derviş:"Bilemezsin kimin için ettiğin duadır, seni böyle ayakta tutan."
-İnsan kendine hediye alırsa, aldığı şeye hediye denmez hediyeden sayılır.
-O zaman kimsenin fikrine ihtiyacınız yok.
-Nasıl yani?
- Kendine hediye alacak kadar kendini seven biri diğerlerinin fikirlerini neden önemsesin ki ?
- Peki ya kendine hediye alacak kadar yalnız hisseden biri?