Duasız üşürdü yürekler. Bir dua edeni olmalıydı insanın bir de dua ettiği. Bilemezdik hangi kırık gönlün duasıydı karanlıkları aydınlatan, umulmadık kapıları açan. Nasıl güzel diyordu derviş:"Bilemezsin kimin için ettiğin duadır, seni böyle ayakta tutan."