Selam!! Bu benim ilk kitap yorumum , umarım beğenirsiniz. Hikayemizin ana karakteri Işıl sadece ekrandan gördüğü bir adama aşık olur ,ama kendisini yetersiz ve belki biraz çirkin bulur ve kafeden arkadaşı Burak ona gerçekleri göstermek adına onu değiştirmeyi ve o adamın ona aşık olmasına yardım edeceğini söyler . Aslında kitap olaylar bakımından hem gündelik hayat , hem de biraz macera barındırıyordu. Dili bakımından ise gayet anlaşılırdı . Kitabın ortalarına doğru bazen Işıl ' a Gerçekten mi ? , Nasıl ya ? Hayır Işıl farkında değil misin ? Dediğim çok oldu ama şimdi şimdi anlıyorum ki aslında bizler de Işıl gibiyiz , bazen o kadar düşündüğümüze ve iyi olana inanmak istiyoruz ki etrafımız bizi gör diye bağırıyor ama biz sağır taklidi yapıyoruz . Ve bu hepimizi çok yıpratıyor . Bunu aşan bir insansanız bence kendinize olan sevgi ve saygınız için kendinize teşekür etmelisiniz . Ama elbette bu durum kendisini yoran çok fazla insan var ki(mesala bir tık ben ) bu toplumun genelinde mevcut . Ama şöyle düşünelim şimdi en yakın dostlarınızı düşünün sizin için dünya güzeli ve ya dünya yakışıklısı çünkü siz o insanı seviyorsunuz , o insanla eğleniyorsunuz , o insan sizin için özel vb. Ya da varsayıyorum anneniz, sizin için dünyanın en güzel kadınından daha güzeldir( şimdi şey diyebilirsiniz ama o daha güzel olabilir evet doğru olabilir ki çoğu zaman da böyledir ama siz o insanı anneniz gibi sevmedikçe o insan sizin gözünüzde anneniz gibi asla olamaz burda kastettiğim bu ) çünkü siz annenize sevgi ile bakarsınız biraz klişe olacak belki ama nasıl bakarsanız öyle görürsünüz düşüncesi burda devreye girer. Ve şimdi en yakın arkadaşınızını düşünün sizi ne kadar güzel bulur değil mi çünkü sizi gerçekten seviyordur. Ve size şunu tüm samimiyetimle söylüyorum. Etrafımızda olan insanlar