bernis
@mavisya
Ruha iyi gelen her şeyi...
Instagram= @siiristinsan
Hayat GüzeldirEdebiyat
“İşte bu benim hikayem, babam kendini işte böyle kurban etmişti, bana büyük bir hediye verdi”…
Biz kazandık!
-Life is good
Reklam
Öyle...Edebiyat
Hani o fotoğraflardan, siyah beyaz fotoğraflardan gülümseyen insanlar, onların da dünyası renkli değil miydi? Tıpkı şimdiki gibi, taştan kaldırımları, galata köprüleri vardı, mesela kuşları vardı, günü gelince göç ederlerdi, kalpten kalbe dolaşan hikayeleri, sevgiliye yazdıkları şiirleri, söylemeye doyamadıkları şarkıları olurdu.Küçük telaşlar, bazense heyecanlar kaplardı yüreklerini. Evet, zamanları başkaydı sadece, hisler aynıydı. Ve bir gün, sade bir çerçevenin içinden gülümsüyor olduğumuzda zamanımız farklı olacak sadece.
bir tutku bir hayatEdebiyat
Afife Jale, herkesin içinde iyikilerle yeşeren bir umuttu fakat bu umudu yeşerten toprak günün birinde o küçük kızı hatırlamaz oldu yapraklarına, çiçeklerine bakması, okşaması gerektiğini unuttu. Unutmadı belki de belki umursamadı bir zaman sonra, küçük kız direndi, gün ışığına yaslanmadan büyümeye çalıştı. Sahnesiz var olmayı denedi. Ama herkes biliyordu ki onun nefes kaynağı tiyatroydu, nefesi kesilen bir kuş gibi önce bir süre daha çırpındı, yanlış bir dala kondu, o dal kendisinden bir diken bıraktı kuşun kanatlarına. Afife o dikenden hiç kurtulamadı, merhemi acının yanında aradı, önceleri küçük yaralar açan diken zamanla derinden kanattı. Afife, sahne tozu ruhuna işlenmiş Afife Jale, küçük bir umutla geçen ve sanata adanmış kısa ömrüne binlerce yıllık başarılar sığdırdı. İlk Müslüman kadın oyuncu Afife Jale’nin adı şimdilerde nice sanatçıya başarı ödülü oluyor. İyi ki yaşadın, “Nefesi tutku olan kadın”
Reklam