Şahin
@maviufukIar
Instagram: mazlumwsahin
Karanlığı sollayan aydınlar
Soner Yalçın’ın Solcular kitabı, bu ülkede düşünceleriyle, kalemleriyle, bilimleriyle ve sanatlarıyla toplumu etkilemiş, çoğu zaman yalnız kalmış ama yine de geri adım atmamış insanların hikâyesini anlatıyor. Bu kitapta aslında bir avuç insanın, yani belki de toplumun yüzde birinin; fikirleri, cesaretleri ve üretimleriyle kalan yüzde doksan dokuzu nasıl etkilediğini görüyorsunuz.
Kimi yazdıklarıyla, kimi şiirleriyle, kimi bilimiyle, kimi sanatıyla bu toplumu aydınlatmaya çalışmış insanlar… Ortak noktaları ise şu: Rahat bir hayat yaşamak yerine, inandıkları doğrular uğruna zor bir hayat yaşamayı seçmiş olmaları. Kitap bittiğinde insan şunu düşünüyor: Tarihi çoğunluklar değil, cesaret eden azınlıklar değiştirir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Fay hattından notlar
Kalabalıkların içindeyim.
Herkes bir yere bakıyor,
kimse kimseye değil.
Konuşmalar var etrafta,
ama cümlelerin çoğu boşlukta kalıyor.
İnsan böyle anlarda
kendi içine çekiliyor.
Gürültüden değil,
anlamsızlıktan yoruluyor.
Yeraltı bazen karanlık değildir.
Bazen sadece sessizdir.
Ve sessizlik,
insanın kendini ilk kez
net duyduğu yerdir.
Kalabalıklar içinde yalnız kalmak,
bir eksiklik değil belki.
Bir fazlalık.
Daha fazla hissetmek,
daha fazla düşünmek,
daha fazla fark etmek.
Bazı insanlar uyum sağlar.
Bazıları durur ve bakar.
Bakanlar,
bir süre sonra görünmez olur.
Ama kaybolmazlar.
Sadece derine inerler.
insan aklının puslu coğrafyası
Puslu Kıtalar Atlası, okurken insanın zihnini yavaş yavaş sisin içine alan bir kitap. Ne tam tarih, ne tam masal; daha çok aklın, bilginin ve insanın kendisiyle kurduğu tuhaf ilişkinin hikâyesi. Her cümlede ince bir alay, her sayfada sessiz bir bilgelik var.
İhsan Oktay Anar, okuru bir maceraya çağırırken aslında aklın sınırlarını, bilmenin bedelini ve insanın kendine kurduğu tuzakları anlatıyor.
Kitap bitiyor ama hissi bitmiyor; sanki okudukça değil, düşündükçe ilerleyen bir eser.
Bu atlas, dünyayı değil, insanın içindeki puslu kıtaları gösteriyor.
Vicdanın En Çetin Sınavı
İnsanı insan yapan her duygunun içinden geçiren bir eser Sefiller… Sadece bir roman değil; vicdanın, merhametin, adaletin ve umudun sınavı gibi. Okurken bazı cümlelerde durup nefesini toparlama ihtiyacı hissediyor insan, çünkü söylemek isteyip de söyleyemediği duyguları biri onun yerine kelimelere dökmüş gibi.
Bu kitap, hayatta “kötü” görünen insanların bile aslında kırılmış yerlerine dokunduruyor; iyiliğin en çaresiz anlarda bile bir yol bulduğunu gösteriyor. Yoksulluğu, acıyı, sevgiyi, affetmeyi, insan olmanın yükünü ve aynı zamanda mucizesini anlatıyor.
Sefiller bana şunu hissettirdi:
Dünya bazen zalim, hayat bazen ağır… ama iyi kalmayı seçen insanlar sayesinde hâlâ umut var.
Özgür Sandığımız Dünyanın Zincirleri
Puan vermedi
Demir Ökçe beni en çok; anlattığı dönemden çok, bugüne ne kadar benzediğini fark ettirdiğinde sarstı. Jack London’ın sayfalarında sadece bir devrim ve direniş hikâyesi yok; insanın içindeki özgürlük ateşinin nasıl yavaş yavaş söndürüldüğünün acı bir resmi var. Kitabı okurken bazı cümleler içime oturdu… Çünkü güçlü olanın sesi yükseldikçe, halkın sesi kısılıyor; adaletin adı kalıyor ama kendisi yok oluyor.