"Ben hala sebze yemek zorundayım ve bunun hiç adil olmadığını düşünüyorum. Ama babam, hayat adil bir yer değil, diyor. Katılıyorum. Öyle olmasaydı Max zaten farklı biri olurdu."
Başkalarının beklentilerinden ve dünyadan elini eteğini çekmiş bir zihin yalnız değildir; nihayet bütünüyle kendine ait olmuştur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçinden; seni kızağı çeken geyik misali boynuzlucam dediAlıntı
Kadın kızağa binerken Max Werner'e sırtını döndü.
Zamanın geçmekte olduguna kendini inandırmak için tekrar tekrar kol saatine bakmak saçma. İnsanın birisi can sıkıntısı içinde, ve pencerenin kıyısında duruyor ve ne düşündügünü bilmiyor diye zamanın durdugu olmamıştır hiç.
İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her şeyi sadece kaderini değil ismini ve kentsoyluluğunu da üzerinden attığında, bir de her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.
"Öylesine yaşıyormuş işte. Bazen üzgün bazen neşeli, hayat nasıl akarsa öyle."