Kitap için sayfalarca yazı yazabilirim. Mesela kitabı anlamak için beynimin her zerresini kullandığımı, olay örgülerini bağlamak için düşünce yapımı genişletmem gerektiğini öğrettiğini, başrolün içten tavırlarının ne kadar yüreğimi dağladığını... Ama bu, o zaman bile dilden dökülebilecek hisler değil. Sadece bir başyapıt diyebilirim, sadece ruhumun en karanlık noktasına dokundu, en aydınlık tarafını da gösterdi. Son satırlar uğruna her şey feda edilir. Okuyun, okutturun.
Sert bir dil, deliliğin üzerindeki o ince çizgi ve çarpıcı olaylar... Kendi yaşantısında da aynı ögeleri barındıran Knut Hamsun'dan bir başkası beklenemezdi. Kesinlikle nefes kesici.