Aşkın bir boyutu vardır ki muhakemeyi bozar,sağlıklı karar vermeyi engeller. İnsan sevdiğine kavuşsa bile sevdiği kişide var olana değil, onda aradığı özelliklere aşık olur. Aşk bir hastalık haline gelir. Sürekli hayalindeki kişiye ulaşmaya çalışır ama bir türlü hayalindeki kişiyle sevdiği kişi aynı olmaz.
Güzel bakan güzel düşünür ve hayattan lezzet alır. Bir bahçeye iyi gözle bakan kişi çiçekleri,kuşları,ağaçları görür ve huzur duyar; kötü bakan ise çöpleri,yığınları görür ve kendini huzursuz hisseder. Aslında seyredilen bahçe aynı bahçedir.