“Hoşlandığımız şeylerden söz edebilir, en güleç yüzümüzü sunabiliriz, ama öldürme odasının sarsıcı gerçeğini gördükten sonra, artık o yokmuş gibi davranamayız. Ve gerçeği görmek daha fazla enerji yitirmemize neden olur. Bu durum sancılıdır, sanki atardamarımız kesilmiştir. Bu korkunç gidişatı hiç vakit kaybetmeden düzeltmeye çalışmamız gerekir.”