Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Rainer Maria Rilke'den “Duino Ağıtları” adlı şiirleri oldu.
Tam on yıl zaman diliminde kalem alınan şiirler Rilke'nin başyapıtı olarak sayılmıştır.
Toplam on ağıttan oluşan şiirlerde duygu yoğunluğu yüksek, semavi haykırışların dolu dizgin bir ölçüyle sarf edildiği samimi, içten duygudurumlar dile getirilir.
Her bir ağıt ayrı bir iç döküş, bir varoluş kaygısı, coşkulu şiirler barındırır.
#kitapalıntıları
&Kim, haykırsam, duyardı ki beni meleklerin katından? Hem, içlerinden biri bağrına bassaydı bile beni aniden: varlığının kudretinde yok olur giderdim.
&...
Kim endişeyle oturmamıştır ki önünde kalbinin perdesinin?
Perde açıldı ve; bir veda sahnesiydi.
&...
Zira ölüme yakınken insan ölümü göremez artık
ve diker gözünü dışarıya, belki de kocaman açarak hayvan bakışlarıyla.
&...
Dönerek yaradılışa hep yüzümüzü,
Sadece yansımasını görürüz, kararttığımız özgürlüğün. Veya bir hayvanın, dilsiz bir hayvanın, başını kaldırıp bakışlarıyla delip geçtiğini bizi.
&Bak, yaşıyorum. Neyle? Ne çocukluk ne de gelecek azalıyor... Sayısız varoluş filizleniyor yüreğimde.