Olmaz, o sizin birçoğu ortalıkta dolaşan
İnsanlarınızın o aşağılık tutumları bana gelmez;
Beni en çok tiksindiren şey,
O emret fındık kabuğuna gireyim diyenler,
Her önüne geleni şapır şupur öpenler,
O gönül okşayıcı laf ebeleri
O herkesle incelik yarışına çıkanlar,
Akılsızla akıllıyı bir tutanlar.
Neye yarar bir insanın sizi koltuklaması,
Dostluk, güven, sevgi sözü vermesi,
Ballandıra ballandıra sizi övmesi,
Bunları ilk rastladığı hödüğe de söylemesi?
Olmaz, olmaz öyle orta malı değer,
Biraz kendini biliyorsa eğer,
Hiç kimse istemez o namussuz değeri;
El âlemle bir tutulduktan sonra,
En şerefli insan bile ucuz şölenlere kalır;
Değerli tutulmak, yeğ tutulmak demektir,
Herkese değer vermek, değer vermemektir.
Madem ki zamanın çirkeflerine daldınız,
Siz, İnan’ın, dışımızda kaldınız.
Değer konusunda hiç ayrım yapmayan
O sınırsız hoşgörü benim harcım değil;
Ben ayırt edilmek isterim başkalarından.
Kısacası, bana göre değil tüm insanları seven.