z e y n e ب
@mcnn21
﷽
°•. °•. °•.
Sürdüğün iz, âkıbetindir..
17.03.2019 **Evli
429 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Kadın kızıyla birlikte komşusuna ziyarete gider. Ev sahibi ikramları getirmek için mutfağa gittiği sırada, "Halıların kenarına baksana. Ne kadar da toz içinde. Getirdiği ikramları ben nasıl yiyeceğim şimdi?" diyerek çocuğuna temizlikle ilgili ayrıntıyı fark ettirir anne.
Ebeveyn bu yanlış davranışıyla aslında kızının eve misafir gelmesinden hoşlanmayan biri olmasına sebep olur. Çünkü kız mutfağa her gidişinde aklı halı kenarlarında, koltuk diplerinde kalır. Kendini ise, "Misafir geldiğinde hep gerginim, yorgunum. Çocuklarıma da kötü davranıyorum." diye tanımlar. Halbuki kişi içine hangi kıyaslamalarla bu duygunun girdiğini fark etse; ta çocuklukdöneminde bırakılan bu izlerin duygusal kişilik gelişimine nasıl engeller oluşturduğunu görebilir rahatlıkla.
Sayfa 197
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerçekten Nikah Adabı bölümü okurken nefesimi kesiyor!
Resûlüllahın ashâb-ı kirâmı, hanımlar erkeklere bakmasınlar diye duvarlardaki delik ve pencereleri tıkıyorlardı. Muaz (r.a.) hanımınin pencereden baktığını gördüğünde, hanımını dövdü. Bir defasında da hanımının hizmetçisine, yarısını yemiş olduğu bir elmayı verdiğini gördü ve yine onu dövdü.
Hazret-i Ömer (r.a.) buyuruyor: "Kadınları pek fazla giydirmeyiniz ki, onlar çadırlarından ayrılmasınlar" Hazret- Ömer, bu sözünü şu hikmete binâen söylemektedir: Kadınlar elbiseleri eski olduğu takdirde çıkıp gezmeyi istemezle
Sayfa 194
Evde aynı mekanı paylaşmak aidiyetin görüntüsü olsa da önemli olan duygu paylaşımıdır. Bu konuda sıkıntı yoksa evdeki aidiyet sağlıklıdır zaten.
Bir sorunu çözmek ve uzun vadede de tekrar etmesini engellemek isteyenler sorun anında problem çözülemeyeceğini bilmelidir. Bu en temel prensiptir. Çünkü o esnada kişiler gergindir, sunulabilecek tüm tekliflere karşı taraf önyargılıdır. Uzlaşmak mümkün değildir. İki tarafın da sakinleşmesini beklemekten başka çare yoktur.
Adem Güneş
Konu nerelere geliyor hayret ediyorum
Anne baba yeri geldiğinde birbirinden, çocuğundan çekinmeden, açık yüreklilikle özür dileyebilmelidir. "Evet kızım-oğlum, ben yanlış yaptım" diyebilen ebeveynler çocuklarına güven verdiklerini akıllarından çıkarmamalıdır.
Sessizliğe bürünmüş, kendini izah etmekte güçlük çeken çocuklar ise "Ne kadar konuşursam konuşayım karşımdaki benden güçlü, baskın, beni anlamaz" kanaatine çoktan varmıştır. Çünkü evde annesi haklı olduğu hâlde babası tarafından susturulmuştur. Ebeveyn catışmaları çocuğa ne yazık ki indirekt güven kaybettirir.