MCT
@mctt1
Donup kalmıştım olduğum yerde. Kalbim atmayı bırakmaya çok yakındı. Gözlerim ağlıyordu. Hiçbir şey hissedemiyordum artık . Onun küçük adımları mıydı şu kaldırımları ezen? Onun elleri miydi şu kapadığım kapıyı ömrüme doğru aralayıp kalbimin içine yürüyen? Karanlığın içinde gözlerimi kapatıp kendime sordum. Fesleğeni mi görmüştüm yoksa?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
