Anası tek başına söyledi:
—Ölüm o kadar güç değildir, unutulmak yamandır.
Babası fısıldadı:
—Asıl ölüm unutulmaktır.
Amcası ilave etti:
— Unutmak da ölmektir.
İsa Bey devam etti:
—Hayat birkaç hatıradır.
Balâ Hatun bitirdi:
—Hayat, ölümün başlangıcıdır.
“ Mazide kalan insanlar kusurlarından ve suçlarından sıyrılmıştır. O; bir arkadaşsa daha vefalı, bir sevgili ise daha çekici, bir anaysa daha şefkatli olur.”