Babamın BağlamasıKemal Varol
Ucunda Ölüm Var ve Âşıklar Bayramı kitabı benim için çok çok fazla öneme sahipti. Yaşadıklarımı kitapta okumak anı defteri karıştırmak gibiydi. Arguvan'da yaşayan ve bağlama çalıp türkü söyleyip aşıklık geleneğini sürdürmek isteyen biri olarak kitaplar her zaman baş ucu kitabım olarak kalacak. Aşıklar Bayramı kitabı kapağında kendi geleceğimi gördüm diyebilirim. Bir sırt çantası bir cura saz.. Çok sevinerek ve gurur duyarak söylüyorum ki bu kitabın kapağında ufacık bir katkım var.. Kitap kapağındaki cura bana ait ve benim için mükemmel bir anı olarak kalacak. Tabi siz okurların da evine mihman oluyoruz Heves Ali ve Yusuf ile birlikte..
Kitaba başlarken içimde muhteşem bir huzursuzluk vardı. Kendi sonumu okur gibi hissediyordum.
Yusuf bir kuyuya düştü ki hiç sorma.. Acı çekmeyen birine acı çekmek her zaman daha karmaşık ve zor gelmiştir. Hangisinin derdine yanacağımızı şaşırdık. Aşk ateş ile göçüp giden heves Ali'ye mi hayatı kara kışa dönen Yusuf'a mı.
Arguvan'a gideceğiz Yakup emmi dediği yerde ben de bir şeyler koptu. Yolculuğu beraber yaptık diyebilirim karlı ovalardan bingöl'den elazığ'dan Arguvan'a geldik beraber. Beraber toprak attık Heves Ali'nin üstüne. Ben mezarlıkta kaldım Yusuf döndü.
( Bu bölümü okuduktan sonra 4 ay hiç bir kitap okumadım ve huzursuzluğum git gide arttı ).
Yusuf babasını kaybettiğine inansaydı ya da Aylın'a mı ? Yusuf bir kuyuya düştü ve çıkması gerekiyordu .Politik mesajlar yerindeydi. Yusuf'un aylın'la yüzleşmesi o kuyudan çıkmasına sebep oldu yarım yamalak da olsa tekrar yola çıktığında ise bütün dertlerinden kurtulacaktı.
İyi ki varsın Kemal Ağabey İyi ki varsın Kemal Varol
Baba dediğin tamamlanmamış bir kelimedir zaten...
25 Yıl sonra aniden çıkagelen bir babanın oğluyla olan son demleri..
Ucunda Ölüm Var kitabının devamı.. Ağıtçı kadının biricik göz ağrısı Heves Ali'm. Birbirinizden haberi yokken aynı havayı soludunuz aynı havayı tek bir ciğere çektiniz ama haberiniz bile olmadı. Hem baba - oğul hem de Heves Ali'nin kendisiyle hesaplaşmasının öyküsünü içim hep buruk okudum. Heves Ali'yi değil kendimi gördüm hikaye içinde... O kadar çok beni anlatıyordu ki hem şehir şehir gezmem , hem de 3 tellim.. Kemal Varol farkında olmadan hikayesine beni gizlemiş resmen. Ucunda ölüm var kitabında Heves Ali'yi hiç sevmemiş gibi idrak ettik fakat Heves Ali'm ; Ben ölünce beni Arguvan'a götürsünler , Arguvan'da bir kadın var , beni onun yanına gömün diyordu... Bu cümleyle birlikte duygusal bir boşalma oluyor insanda.. 50 yılın yorgunluğu hem Ağıtçı kadına hem Heves Ali'me ağır gelmiş... Heves Ali Türkmen Alevi bir kişi olduğunu idrak ediyorum. Pos bıyık , 3 telli cura 8 köşe şapka... Biz okurlar Ağıtçı kadın ve Hevesim Ali'yi çok sevdik... Gözlerim dolu dolu yazıyorum şuan... Ahh ahh.. Tek puan kırma sebebim hikâyenin ucunun açık kalması... Kalmaz inşallah...
Aşıklar BayramıKemal Varol
Yüzyıllardır gelenek olan ve şuan unutulmaya yüz tutmuş bir meslek ; Ağıtçılık. Ağıtçı kadının hikayesi , çok sevdiğim memleketim ve ikâmet ettiğim Arguvan'da başlıyor ve Arguvan'da bitiyor. Ağıtçı kadının hem kendisi hem de Heves Ali'yle olan hesabını anlatıyor. Konya , Bursa , İstanbul , Erzurum , Arkanya , Malatyada ve Arguvan... Her şehirde Heves Ali'yi arıyor... Her şehirde kendi hikayesini kurguluyor ama sonuç yine aynı... Oradan oraya giderken son günlerini sayıyor diğer taraftan.. Yorgun dizleri artık vücudunu taşımıyor ama son bir kez görmek umuduyla şehir şehir geziyor... Yazar dili çok güzel kullanıyor , bir nefeste bitirdim diyebilirim... Kırgınlık kızgınlık hüzün pişmanlık içeriyor. Ahhh Heves Ali'm ahh. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Ucunda Ölüm VarKemal Varol
Ucunda Ölüm VarKemal Varol · İletişim Yayınları · 20162,857 okunma