Birinin bize iyilik yapmadığını fark ettiğimizde, hiçbir şekilde o insanın yanında kalmak ve kendimizi bu yıkıcı etkiye maruz bırakmak zorunda değiliz.
Bir topluma kurbağa karakterli kimseler hâkim olursa, ortaklık bataklığa döner. Yılan ve çıyan ruhlu insanlar hâkim olursa, bütün bir millet zehirlenip, terör ve anarşi başlar. Lâkin gül tabiatlı, merhamet, şefkat sâhibi, gönül insanlar hâkîm olduğunda ise, bütün memleket bir gülistan olur; toplum, gerçek huzur ve saâdete kavuşur.