Melda Nur
@meldnur
Biri sizi hipnotize mi ediyor
Lisans
İstanbul
İstanbul, 5 Mayıs 1999
21 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Havvanur Özden
, bir kitap okuduPuan vermedi·272 syf.·
43 günde okudu
·2023 7. kitabı
Melda Nur
okudum iyi tercih
Ruhum beni teselli etmekteyken,
Terkediyor beni benliğim,
Beni benimle bırakıyor vazgeçilmişliklerim.
Melda Nur
"Beni benimle bırakıyor vazgeçilmişliklerim." nereden alıntı
Gülümsüyordu. Daha doğrusu gülümsemiyordu da , sanki günlerdir aç susuz kalan bir yolcuya tabak tabak yemek veriyordu o an. Bütün yaralarımı iyileştiriyor, bu dünyaya ve insanlığa dair umutlarımı yeşertiyordu gülümsemesiyle. Açlığın ve yoksulluğun günün birinde biteceğini, insanın içindeki güzelliği yeniden bulup büyüteceğini söylüyordu hatta. Ben gülümsedikçe zalimlik yok olacak, çocuklar savaşlarda kurşunlarla ölmeyecek, ağaçlar, böcekler, hayvanlar ait oldukları gibi yaşayacaklar diyordu. Yani gülümsemiyordu da, uzun bir Yaşar Kemal romanı gibi güzele dair şeyler anlatıyordu işte. Dahası bana ait olan bir hareketi sevmiş, beni kalbine yakın bir yere koymuştu belli ki. Yoksa neden cami avlusunda oturmak istesin?
Melda Nur
"Yani diyorum ki hayat dediğin çoğunlukla senin kontrolün dışında gelişen bir hadise. O yüzden elindekinin kıymetini öğrenmeye bak. Şükret falan gibi bir zırvalıktan bahsetmiyorum. Eğer daha iyisini yapabileceğine dair inancın varsa peşini bırakma zaten. Ama olan biten seni üzüyorsa ve düzelemiyorsan ayrıl oradan. Ağaç değilsin ki kök saldığın yerde ölesin. herkesin doğru dediğini doğru kabul etmende gerekmiyor. Dünyayı değiştiren insanların hepsi günün birinde kalabalıktan kopmaları gerektiğini ayırdına varan insanlardı. Ampulü bulan herif mum taciri değildi neticede değil mi? Kendi ruhunun dilini öğren bence artık. Senin sorunun bu. Dünyayı kendinden ibaret sanıyorsun. O yüzden bu kadar çok canın yanıyor. Belki kabahatin yoktur. Belki o kadar çok üzülmüşsündür ki kafanı kaldırıp ortalığa bakma fırsatın olmamıştır. Ama gör işte artık. İstersen her şeyi değiştirebilirsin. Gidebilirsin en iyi ihtimalle. Yeniden başlayabilirsin. İlla acı çekeceksen Kiraz ve Çicek için acı çek. Onlar gibi olanlar için acı çek. Kafanı kuma gömüp 'Ben bir boku beceremiyorum' deyip durma." s.212 (
Beyza okusana )
Beyza okusana )Gülümsüyordu. Daha doğrusu gülümsemiyordu da , sanki günlerdir aç susuz kalan bir yolcuya tabak tabak yemek veriyordu o an. Bütün yaralarımı iyileştiriyor, bu dünyaya ve insanlığa dair umutlarımı yeşertiyordu gülümsemesiyle. Açlığın ve yoksulluğun günün birinde biteceğini, insanın içindeki güzelliği yeniden bulup büyüteceğini söylüyordu hatta. Ben gülümsedikçe zalimlik yok olacak, çocuklar savaşlarda kurşunlarla ölmeyecek, ağaçlar, böcekler, hayvanlar ait oldukları gibi yaşayacaklar diyordu. Yani gülümsemiyordu da, uzun bir Yaşar Kemal romanı gibi güzele dair şeyler anlatıyordu işte. Dahası bana ait olan bir hareketi sevmiş, beni kalbine yakın bir yere koymuştu belli ki. Yoksa neden cami avlusunda oturmak istesin?
Melda Nur
“Sen kötü bir adam olamazsın Kalender..Çünkü utanıyorsun. Ve bu çok özel bir şey inan bana . Kalbinde, tanıdığın herkese yetecek kadar güzel bahçeler var senin. Sen canı yanan birisini gördüğünde gidip sarılarak onu iyileştirmek için her şeyini verirsin. Karnı aç bir insanla karşılaştığında tokluğundan mahcup olursun. Ola ki birisini incitirim korkusuyla her yerini kırar dökersin sen. Çünkü tüm bunların acısını çok iyi biliyorsun. Ve utanma duygusunu muhafaza eden her insan gibi bu acı veren şeyleri kimseye yaşatmak istemiyorsun. Sen kötü bir adam olamazsın Kalender.”