Yaklaşık 4 yıl önce okuduğum, ve bugünlerde tekrar elime alıp Kafka'yı hissederek okuduğum kitaptır Dönüşüm. İlk okuduğumda sonu beni çok etkilemişti. Nasıl olurdu da ailesi yaşamına öylece devam edebilirdi. Gregor Samsa ile empati kurmuştum ve içimde derin bir acı hissetmiştim onun adına. Ama şimdi okuduğumda sadece Gregor Samsa için değil Kafka için ve Kafka'nın hayatına benzer bir yaşam sürdürenler içinde hissediyorum bu acıyı. İlk okuduğum zamanlar Kafka'yı tanımıyordum, öylece okumuştum. Hayatını öğrendikten sonra tekrar okumalıyım Dönüşüm'ü dedim ve işte buradayım. Ben o satırlarda sadece bir böceğin yaşadıklarını okumadım. O satırlarda Kafka'nın babasıyla sorunlarını, annesinin babasına karşı onu koruyamayaşını, Kafka'nın nasıl kendini değersiz hissettiğini okudum. Dönüşüm'ü okurken ben yanındayım, yalnız değilsin demeye başladım. İçsellestirdim belki de bilmiyorum. Bu kitap bende çok başka yerde.