İlk kez bir kitapta okuduğum sırada kitap hakkındaki düşüncelerimin değiştiğini hissettim.Bir kitabın sonu ilk kez beni çok derinden etkiledi ve kitabın bir kesitini de burada paylaşacağım.Bu kitabı tamamlarken son sayfalarını kitap dostlarımın yanında tamamladım.Duygulandığımı göstermemek için kendimi zor tuttum.47 gün boyunca okuduğum bu kitapta Charles Darney,Mr.Lorry,Doktor Manetta,Kızı Lucia gibi karakterler vurgulanırken kitabın orta sayfalarında Sydney Carton adlı karakterin kitabın sonlarında etkili bir şekilde vurgulanması beni ters köşe etkisi oluşturdu.Ben bu kitaba 10 üzerinden 9 puan verirken kitaptan birkaç satırla yorumumu sonlandırıyorum.
"Bu dipsiz uçurumdan çıkıp yükselen bir şehir ve pırıl pırıl insanlar görüyorum;bu insanların gerçek anlamda özgür olabilmek için uzun yıllar süren mücadelelerinde kah zafer kazandıklarını ,kah yenildiklerini görüyorum;geçmiş dönemlerin kötülüğünden doğan günümüze ait bu kötülüğün yavaş yavaş miadını doldurup yok olduğunu görüyorum.
Uğruna yaşamamı feda ettiğim insanların bir daha görmeyeceğim o İngiltere'de huzurlu üretken,refah içinde ve mutlu olduklarını görüyorum.
Bu hayatımda şimdiye kadar yaptığım en ama en güzel şey ve şimdi hayatımda tatmadığım kadar büyük bir huzurla istirahat etmeye gidiyoru." Sydney Carton.