İniltiler, sel gibi gözyaşı değil,
Dertli,kederli bir görünüş değil,
Takma,uydurma bir yüz değil,
Benim gerçek halimi anlatacak.
Bütün bunlar görünüş gerçekten.
Gösteriş olabilir bütün bunlar.
Ama hiçbiri anlatmaz bunların
Benim içimdekileri.
Hep aynı şeyi düşündüm: Bütün dünya birbirine karşılıklı güven duysaydı, hiç polis olmazdı, mahkemeler olmazdı, hapishaneler olmazdı ve...para da olmazdı.
Ama bu hayatta hiçbir şey uzun sürmez; ikinci kez duyduğu mutluluk da,ilkine oranla pek cansızdı. Üçüncü kez duyacağı mutluluk biraz daha zayıflayacak, en sonunda da yok olup gidecekti. O da eski ruh haline dönecekti, tıpkı taşların suda sektirilmesiyle oluşan halkaların bir süre sonra kaybolması gibi...