Konuşmak da bir deneyim biçimidir.Ama ille de sessizliğin yerini tutması gerekmez.Sözler gereklidir,ama bir düzen duygusu vermek için değildir.Doldurulması gereken bir boşluk değildir o.Sessizlik sözcüğü bile yanlış.
Birbirimizi anlamayacağız korkusuyla,sözcükleri gereğinden fazla kullanıyoruz.Konuşmamanın,iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden,kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz