Melike
@melikeunsl
İstanbul Üniversitesi - Türk Dili ve Edebiyatı
Sonuncu Derin Düşünce1000Kitap
Bunu düşünürken, bu akşam, kalbim ve midem paramparça, sonunda kendi kendime hayatın belki de bu olduğunu söylüyorum. Fazlasıyla umutsuzluk. Ama aynı zamanda, güzel bir iki an. Zamanın aynı olmadığı. Sanki müzik notaları zaman içinde bir tür parantez açıyor. Bir erteleme. Buradaki başka yer. Asla‘daki her zaman.
Evet, bu işte! Asla’daki her zaman.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kamelyalarım1000Kitap
Bir yaşamın değerine nasıl karar verilir? Önemli olan, dedi bana bir gün Paloma, ölmek değil, ölürken ne yapıldığı. Ölürken ben ne yapıyordum, diye kendime soruyorum. Kalbimin sıcaklığında cevabım çoktan hazır.
Ne yapıyordum?
Bir başkasıyla karşılaşmış ve sevmeye hazırlanmıştım.
Hazırlık Istırapları1000Kitap
“Beni tanımadılar,” diye tekrarlıyorum.
O da duruyor. Elim hâlâ kolunda.
“Sizi hiç görmemiş oldukları için,” diyor. “Ben sizi her koşulda tanırım.”
Dünyanın hareketi günlüğü no 71000Kitap
Çünkü güzel olan şey, geçerken yakalanandır. Güzellikle ölümün aynı anda görüldüğü, şeylerin o gelip geçen dış görünümleri.
Ay, ay, ay dedim kendi kendime. Bunun anlamı, hayatı hep o güzellik ile ölüm arasındaki, hareket ile yokoluşu arasında dengede sürdürmek gerektiği mi?
Canlı olmak belki de budur: Ölen anların ardından koşmak.
Derin Düşünce No 91000Kitap
Kendi mutlaklarımızın ötesini asla göremiyoruz ve daha ciddisi, buluşmaktan, karşılaşmaktan vazgeçtik. Bu daimi aynalarda kendimizi tanımadan yalnızca kendimizle karşılaşıyoruz. Eğer kendimizi fark edersek, başkasında yalnız kendimize baktığımızın, çölde tek başımıza olduğumuzun bilincine varırsak, deliririz.