Melis Esim Çatal
@melisesim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kanımca doğmak, büyümek ve sadece karın doyurup rahat etmek için çalışmak ve iç güdülerin buyruğuyla üremek, "yaşadım" demek için yeterli değil... Bir insanın, gerçek anlamda "yaşadım" diyebilmesi için insanlığa yararlı bir şeyler yapabilmiş olması gerekir.
Tuttu cama ruj izini bıraktı. Eksi sonsuzdan artı sonsuza uzadı zaman. Geçmişimiz geleceğimiz önümüze saçıldı. Yaşamayı başarmış gibi güldü yüzümüz. Sanki ulaşılmamış ne varsa ulaşıldı. Sonra yine büyük bir hasreti ezip ayrı şehirlerde yaşamaya çalışıldı.
Anlamlar yüklenmemiş, doğasından ayrılmamış bir çam ağacı gibiyim. Kendi gövdemde kutlamalar yapıyorum. İçimde sofralar kuruyorum, dans ediyorum, yeni hayatım için geri sayıyorum. Çocukluğum taze bir dal. Gençliğim sallanan bir yaprak. Yetişkinliğim güvendiğim gövdem. Sanki toprağıma daha sıkı tutunuyorum artık. Sanki ömrüme ömür katıyorum. İç sesimi duyuyorum, kendim olmanın yolunu arıyorum, olanları kabulleniyorum, kendime güveniyorum, kendimi koruyorum, affetmeyi öğreniyorum, hayattayım ve yaşıyorum. Hoş geldin yeni yılım! Bir yılım daha var mı yok mu bilmiyorum ama şu anda, bu hayatta özüme dönebildiğim bir anım daha var benim.
Yeni Yıl
Hayatımı kabulleniyorum. Zorlanıyorum ama bu kabul içime işleyecek zamanla. Yeni doğmuş bir bebek değilim. Beni sevsinler diye kollarımı uzatmıyorum kimseye. Beni büyütsünler diye hayatımı teslim etmiyorum insanlara. İhtiyaçlarım karşılanmadığında bir köşede çaresiz beklemekten başka yollar deniyorum artık. Kendini süper kahraman zanneden o çocuk değilim. Sıcak gülümsemelere, umutlu cümlelere aldanan o genç de de değilim artık. Üzüntüme sıkıca sarılabiliyorum artık. Kırığımla döküğümle ulaştığım yetişkinliğime güveniyorum. Hayatımın sorumluluğunu alıyorum.